کارزار«سه شنبههای نه به اعدام» که با اعتصاب غذای هفتگی زندانیان همراه است، اکنون وارد صد و پانزدهمین هفته خود شده است. این کارزار در حالی ادامه دارد که همزمان با آن، شش تن از اعضای قدیمیاش اعدام شدهاند. با وجود این فشارها، شرکتکنندگان همچنان بر تداوم اعتصاب غذا و اعتراض علیه اعدام تأکید دارند.
زندانیان حاضر در این کارزار اعلام کردهاند که به تعهد خود در «سه شنبه های نه به اعدام» پایبند مانده و اعتصاب غذا را ادامه میدهند. این در حالی است که قطع اینترنت و محدودیتهای ارتباطی، روند اطلاعرسانی را با اختلال جدی مواجه کرده است. با این حال، گزارشها حاکی از آن است که اعتصاب غذا در داخل زندانها متوقف نشده و همچنان ادامه دارد.
ادامه این اعتصاب غذا در شرایط قطع ارتباط، نشاندهنده پایداری و تداوم این کارزار در سختترین شرایط است.
اعدام شش تن از اعضای قدیمی کارزار «سه شنبههای نه به اعدام»
در هفته جاری، شش تن از اعضای قدیمی کارزار « سه شنبه های نه به اعدام » اعدام شدند. اسامی این افراد عبارت است از: وحید بنیعامریان، محمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و اکبر دانشورکار.
این زندانیان از چهرههای شناختهشده کارزار بودند که پیشتر در اعتصابهای غذای هفتگی مشارکت داشتند. آنان به دو عضو دیگر این کارزار، بهروز احسانی و مهدی حسنی، پیوستند که پیشتر اعدام شده بودند. با اعدام این افراد، شمار اعضای اعدامشده این کارزار افزایش یافته است.
استقامت خانوادهها؛ ستون اصلی کارزار «سه شنبههای نه به اعدام»
یکی از ارکان اصلی تداوم کارزار «سه شنبههای نه به اعدام»، حضور مستمر و پیگیر خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام بوده است. مادران، پدران، خواهران و برادران این زندانیان، با وجود فشارهای امنیتی، هر هفته صدای اعتراض خود را حفظ کردهاند.
این خانوادهها با آگاهی از عواقب اعتراض، از جمله احضار، تهدید، بازداشت و فشارهای روانی، سکوت را نپذیرفتند و به حضور خود ادامه دادند. استمرار این کارزار، تا حد زیادی نتیجه همین ایستادگی است.
اگر این خانوادهها عقبنشینی میکردند، کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» نیز بهتدریج فروکش میکرد. اما آنان با وجود تمامی محدودیتها، به اعتراض ادامه دادند و این حرکت را از یک واکنش مقطعی به یک جریان مستمر تبدیل کردند. در عمل، این خانوادهها با پایداری خود، نقش تعیینکنندهای در زنده نگه داشتن صدای اعتراض علیه اعدام ایفا کردهاند.
