هراس فاشیسم دینی از نقش پیشتاز زنان در قیام ها
از صدور احکام اعدام به اتهام «بغی» تا اعدام مادرانی با چند فرزند
ماهنامه ژوئیه ۲۰۲۶: ماشین کشتار رژیم ملایان در ماه ژوئیه همچنان به گرفتن جان انسانها ادامه داد و حداقل سه زن که هر سه مادر بودند را به چوبههای دار فرستاد. همزمان، قضات جنایتکار رژیم در هراس از نقش پیشتاز زنان در قیامها، برای برخی از زنانی که برای سرنگونی این فاشیسم دینی به پاخاستند حکم اعدام صادر کرد.
در ماه ژوئیه حداقل ۷۲ زندانی شامل ۳ زن اعدام شدند. در بین اعدام شدگان ۷ زندانی سیاسی وجود داشتند:
- مهدی خانکی، ۲۶ساله و فارغ التحصیل رشته حقوق، به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران و حضور فعال در قیام دی ماه ۱۴۰۴
- عرفان اسفندیاری، ۱۸ساله، به اتهام شرکت در قیام دی ماه ۱۴۰۴
- گل محمد محمدی، ۲۳ساله، به اتهام شرکت در قیام دی ماه ۱۴۰۴
- عارف خوشکار، ۲۸ساله، به اتهام شرکت در قیام دی ماه ۱۴۰۴
- محمد امین دهاقانی، به اتهام شرکت در قیام دی ماه ۱۴۰۴
- ابوالفضل سپاهی بادجانی، ۲۴ساله، به اتهام شرکت در قیام دی ماه ۱۴۰۴، اعدام در ملاء عام
- امیرحسین صفری حسین آبادی، ۲۸ساله، به اتهام شرکت در قیام دی ماه ۱۴۰۴، اعدام در ملاء عام
در مجموع در کل سال ۲۰۲۶ تا کنون ۹۸۰ نفر شامل ۳۷ زندانی سیاسی و ۱۸ زن و یک کودک مجرم اعدام شدند. در بین این اعدامها ۳ اعدام در ملاء عام صورت گرفت.
جمع اعدامهای دوره ریاست جمهوری پزشکیان تا کنون به ۳۹۵۹ نفر رسیدهاست. تعداد اعدام زنان طی هفت ماه نخست سال میلادی ۲۰۲۶ به ۱۸ نفر رسیدهاست.
اعدامهای پیاپی جوانان شورشگر و قیامآفرین نشان دیگری از وحشت رژیم ضدبشری آخوندی از فوران قیامی دیگر است که در هم افزایی با هدایت سازمانیافته کانونهای شورشی بر حاکمیت ظلم و جور آن نقطه پایان بگذارد.
صدور احکام اعدام برای زنانی که برای سرنگونی رژیم به پاخاستند
- صدور و تأیید حکم اعدام ارغوان فلاحی: جدیدترین حکم اعدام برای زندانی هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران، ارغوان فلاحی، ۲۵ ساله، توسط دادگاه انقلاب تهران در تاریخ ۱۰ تیر ۱۴۰۵ صادر شد. ارغوان فلاحی روز ۶ بهمن ۱۴۰۳ در شهر پرند برای دومین بار بازداشت و پس از آن به بند ۲۴۱ زندان اوین منتقل شد. وی حدود پنج ماه را در سلول انفرادی سپری کرد و در این مدت تحت بازجویی و شکنجههای جسمی و روحی قرار داشت. پس از بمباران و تخلیه زندان اوین در ۲۳ تیرماه ۱۴۰۴، او به سلول انفرادی در زندان فشافویه (زندان تهران بزرگ) منتقل شد. وی در حال حاضر در بند زنان زندان اوین محبوس میباشد. ارغوان فلاحی پیش از این در ۱۳ آبان ۱۴۰۱ همراه با برادر و پدرش در شیراز بازداشت و پس از تحمل یک سال و چهار ماه زندان، سرانجام در اسفند ۱۴۰۲ با قرار وثیقه آزاد شده بود.
- صدور حکم اعدام مهناز چاردولی: دادگاه انقلاب تهران مهناز چاردولی از بازداشتشدگان قیام دیماه ۱۴۰۴ را به اعدام محکوم کرد. این دادگاه در هفته دوم تیرماه ۱۴۰۵ برگزار شد. علاوه بر حکم اعدام، مهناز چاردولی به ۱۰ سال حبس نیز محکوم شده است. نامزد او، مهدی ناظر نیز به اعدام و خواهرش، عاطفه ناظر به ۱۰ سال حبس محکوم شدند. قضائیه رژیم اتهام مهناز چاردولی را حمله به مسجد با کوکتل مولوتوف، حضور در تجمعات غیرقانونی، اجتماع و تبانی در قیام دیماه ۱۴۰۴ عنوان کرده است. این سه معترض در تاریخ ۲۱ دی ۱۴۰۴ بازداشت شدند، روزی که خبری از آتش زدن هیچ مسجدی در آن محل مخابره نشده بود. خانواده مهناز چاردولی تحت فشار رژیم قرار دارند تا درباره روند پرونده و احکام صادر شده اطلاع رسانی نکنند.
- تأیید مجدد حکم اعدام زهرا طبری: ماه قبل نیز دادگاه انقلاب رشت حکم اعدام زهرا طبری، زندانی سیاسی متهم به بغی از طریق عضویت و فعالیت در سازمان مجاهدین خلق ایران را مورد تأیید قرار داد. زهرا طبری، ۶۸ ساله، مهندس برق و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته انرژی پایدار از دانشگاه بوروس سوئد است. وی در خرداد ۱۴۰۱ بازداشت و به ۱۸ ماه حبس محکوم شده بود. مجددا در فروردین ۱۴۰۴ نیروهای امنیتی به منزل وی در رشت یورش برده و او را بازداشت کردند. زهرا طبری نخستینبار در آبان ۱۴۰۴ در شعبه اول دادگاه انقلاب رشت محاکمه و به اعدام محکوم شد. این محاکمه که حدود تنها ۱۰ دقیقه به طول انجامید، از طریق ویدئوکنفرانس و بدون حضور وکیل منتخب وی برگزار شد.
- پیش از این مریم هداوند، ۴۵ساله و مادر دو فرزند، از بازداشت شدگان در قیام دی ماه ۱۴۰۴ در اردیبهشت ماه به اعدام محکوم شده بود. همچنین بیتا همتی، معترض بازداشتی در جریان قیام دی ماه ۱۴۰۴ نیز در فروردین ماه به اعدام محکوم شد.
سه مادر در ماه ژوئیه به چوبه های دار سپرده شدند
رژیم ملایان دارای بالاترین نرخ سرانه اعدام در جهان و رکورددار اعدام زنان میباشد.
زنانی که به دست رژیم ملایان اعدام میشوند اکثراً خود قربانی خشونت خانگی و قوانین تبعیض آمیز خانواده هستند و بسیاری از آنها در دفاع از خود مرتکب قتل میشوند. زنانی که به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام میشوند، اغلب به اجبار مردان خانواده وارد این چرخه شده و دست به جابهجایی مواد مخدر میزنند در حالی که شبکههای اصلی قاچاق و کارتلهای مواد مخدر در اختیار باندهای وابسته به سپاه پاسداران است که سودهای کلان به جیب میزنند و از مصونیت کامل بهرهمند هستند.
اسامی زنانی که در ماه ژوئیه به دست رژیم ملایان اعدام شدند به قرار زیر است:
- ستایش محمدپور، ۵۱ ساله در تاریخ ۲۱ تیر ۱۴۰۵ در زندان عادل آباد شیراز اعدام شد. ستایش محمدپور مادر دو کودک ۸ و ۱۱ ساله بود. وی حدود سه سال پیش با اتهام مرتبط با جرایم مواد مخدر به اعدام محکوم شده بود.
- پروین چاردولی، ۳۹ ساله، در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج به دار آویخته شد. پروین مادر چند کودک بود. وی در ۲۴ آذر ۱۳۹۸ به اتهام قتل پسرخوانده خود بازداشت شد. دادگاه می دانست که پروین مرتکب قتل نشده است، اما از آنجایی که او اسم فردی که مرتکب قتل شده بود را نمیگفت، او را به اعدام محکوم و سرانجام این حکم را اجرا کردند.
- اعظم گرامی، ۵۸ساله، در تاریخ ۲۷ تیر ۱۴۰۵ در زندان مرکزی یاسوج حلقآویز شد. وی ۸ سال قبل به اتهام قتل محکوم به اعدام شد. اعظم مادر ۳ فرزند بود. که زندانبانان رژیم وی را راهی چوبه دار کردند.
صدور احکام شلاق برای زنان معترض در قیام دیماه ۱۴۰۴
طی ماه ژوئیه، رژیم ملایان علاوه بر صدور احکام اعدام و حبس طولانیمدت برای زنان زندانی معترض، برای دو زندانی زن به نامهای ندا ددهجانی و ستایش سرابی حکم شلاق صادر کرد. این دو زن معترض هر کدام به یک سال حبس، ۳۱ ضربه شلاق و دو سال تبعید به شهرستان نیکشهر محکوم شدند.
ندا ددهجانی هنرمند در زمینه تئاتر، در جشنواره تئاتر منطقهای معلولین موفق به کسب جایزه شده بود.
مقاومت در زندان و شرکت فعال زنان در کارزار سهشنبههای نه به اعدام
کارزار سهشنبههای نه به اعدام در ماه ژوئیه ۱۳۱مین هفته اعتصاب غذا علیه استفاده گسترده رژیم از حکم اعدام را پشت سر گذاشت. تا کنون ۵۹ زندان در سراسر ایران به این کارزار پیوستهاند.
بخش قابل توجهی از زندانیان اعتصابی را زندانیان سیاسی زن تشکیل میدهند که در بند زنان زندان اوین، زندان قرچک ورامین، بند زنان زندان سپیدار اهواز، بند زنان زندان عادل آباد شیراز، بند زنان زندان زاهدان، بند زنان زندان یزد و بند زنان زندان رشت دوران حبس خود را سپری میکنند.
همزمان با هفته ۱۳۰ و ۱۳۱ کارزار سه شنبه های نه به اعدام، زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار با بیش از ۱۵۰۰ زندانی زیر حکم اعدام دست به اعتصاب غذا زدند. در هفتمین روز این اعتصاب، بیش از ۵۰۰نفر از خانواده زندانیان در برابر زندان قزلحصار تجمع کردند و خواستار لغو حکم اعدام شدند. گاردهای مستقر در زندان تلاش کردند از برگزاری این تجمع اعتراضی جلوگیری کنند، اما خانوادهها که اغلب آنها مادران، خواهران و همسران زندانیان اعتصابی بودند با سردادن شعارهای اعتراضی به تجمع خود ادامه دادند.
بالاخره بعد از ۱۶روز اعتصاب غذا، زندانیان واحد ۲ قزلحصار با قاطعیت و ایستادگی بر خواست برحق خود پیروز شدند. روز سه شنبه ۲۸ ژوئیه (۶ مرداد)، هیئتی که از سوی قضائیه رژیم و سیستم زندانهای رژیم در جلسه ای که با نمایندگان زندانیان داشتند، قول دادند که تا اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر اجرای احکام اعدام در واحد ۲ زندان قزلحصار را متوقف کرده و شش زندانی محکوم به اعدام را که برای اجرای حکم به سلولهای انفرادی منتقل کرده بودند به بندهای عمومی بازگردانند.
مقاومت ایران ضمن تبریک به زندانیان اعتصابی، بار دیگر جامعه بینالمللی را به حمایت از خواست زندانیان مبنی بر توقف اعدامها و اقدام فوری برای نجات جان زندانیان زیر اعدام در زندانهای مختلف ایران فراخواند.
فراخوان بینالمللی به محکومیت اعدام در ایران
اعدام ابزار اصلی سرکوب و وسیله ایجاد رعب و وحشت در جامعه ای است که از شدت نارضایتی عمومی در وضعیت انفجاری قرار دارد.
از دهه ۶۰ تاکنون، رژیم ضدبشری ملایان با اعدام دهها هزار زن و مرد مخالف و معترض اثبات کرده است که برای حفظ حاکمیت خود از هیچ جنایتی فروگذار نمی کند. پایه های حاکمیت آخوندها در دریایی از خون بهترین فرزندان ایران قرار دارد. صدها زندان در سراسر ایران از تراکم جمعیت در حال انفجار هستند و زندانیان از همه لحاظ در شرایط وخامتباری به سر میبرند.
بعد از این که جهان شاهد چند قیام پی در پی طی سالهای اخیر با پیشتازی زنان شجاع ایران بوده است، و شکی باقی نمانده است که مردم ایران این رژیم را نمی خواهند، وقت آن است که جامعه بینالمللی هرگونه معامله و مراوده با رژیم ایران مشروط به توقف اعدامها و نقض وحشتناک حقوق بشر در ایران بنماید.
رژیم ایران باید با فشار جامعه بینالمللی به گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران و هیئت حقیقتیاب بینالمللی اجازه دسترسی به زندانهای ایران و ملاقات با زندانیان سیاسی را اعطا کند.
همچنین سازمان ملل متحد، کشورهای عضو و سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق بشر باید برای لغو اعدام همه زندانیان زیر حکم اعدام بهویژه زندانیان سیاسی زن اقدام فوری و مؤثر به عمل آورند.
