در یکصد و بیست و ششمین هفته کارزار اعتراضی «سه شنبه های نه به اعدام»، روز سه شنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۵، زندانیان در ۵۷ زندان در سراسر کشور با اعتصاب غذای خود بار دیگر نسبت به ادامه صدور و اجرای احکام اعدام اعتراض کردند.
با پیوستن زندان کرمان به این حرکت اعتراضی، شمار زندان‌های مشارکت‌کننده در این کارزار به ۵۷ زندان رسیده است؛ آماری که نشان‌دهنده گسترش و نفوذ این مطالبه در نقاط مختلف کشور است.
کارزار «سه شنبه‌های نه به اعدام» طی ۲.۵ سال گذشته به یکی از ماندگارترین و فراگیرترین حرکت‌های اعتراضی در زندان‌ها تبدیل شده است.
شرکت کنندگان در این کارزار با وجود فشارهای امنیتی، تهدیدها، محدودیت‌های ارتباطی و پیامدهای احتمالی اعتصاب غذا، همچنان بر ادامه اعتراضات خود تأکید دارند. آنان معتقدند که مجازات اعدام نه تنها حق بنیادین حیات را نقض می‌کند، بلکه به ابزاری برای تشدید فضای ارعاب و خاموش کردن صداهای منتقد تبدیل شده است.
بخش قابل توجهی از این زندانیان را زندانیان سیاسی زن تشکیل می‌دهند که در بند زنان زندان اوین، زندان قرچک ورامین، بند زنان زندان سپیدار اهواز، بند زنان زندان عادل آباد شیراز، بند زنان زندان زاهدان، بند زنان زندان یزد و بند زنان زندان رشت دوران حبس خود را سپری می‌کنند.
زندانیان شرکت کننده در این حرکت اعتراضی تأکید کرده‌اند که در برابر افزایش اعدام ها و گسترش سیاست‌های سرکوبگرانه سکوت نخواهند کرد. به باور آنان، « سه شنبه های نه به اعدام » تنها یک اعتراض زندانیان محکوم به اعدام نیست، بلکه صدای مشترک کسانی است که خواهان دفاع از کرامت انسانی، عدالت و حق زندگی هستند.
در بخشی از این بیانیه، با اشاره به مفاد منتشرشده از تفاهم اخیر، تأکید شده است که با وجود پرداختن به مسائل سیاسی و امنیتی، هیچ اشاره‌ای به وضعیت حقوق بشر، سرکوب معترضان، بازداشت‌ها و اعدام‌ها در ایران نشده است.
