حدود ۸۰ زن بازداشت‌شده در جریان قیام دی‌ماه در زندان قرچک نگهداری می‌شوند؛ زندانی که پیش از این نیز با ازدحام شدید جمعیت و کمبود امکانات اولیه مواجه بوده‌است.
این ۸۰ زن بازداشت‌شده در سالنی شامل پنج اتاق اسکان داده شده‌اند؛ فضایی که با تعداد فعلی زندانیان تناسب ندارد و به افزایش تراکم جمعیت در این بخش از زندان انجامیده است. گفته می‌شود بسیاری از این زنان در جریان قیام دی‌ماه یا هنگام حضور در بهشت زهرا و شرکت در مراسم یادبود کشته‌شدگان اعتراضات بازداشت شده‌اند.
شرایط دشوار نگهداری و گسترش «کف‌خوابی»
شرایط نگهداری زنان زندانی در زندان قرچک بسیار دشوار توصیف شده است. به دلیل کمبود تخت و فضای کافی، ده‌ها نفر از زندانیان ناچار به «کف‌خوابی» هستند.
کف‌خوابی از مشکلات شناخته‌شده در زندان‌های ایران است؛ وضعیتی که در آن زندانیان به دلیل ازدحام جمعیت ناچار می‌شوند روی زمین بخوابند. این مشکل در زندان قرچک نیز به یکی از چالش‌های جدی برای زنان زندانی تبدیل شده است.
کمبود فضای مناسب برای خواب، محدودیت در دسترسی به وسایل بهداشتی و نبود امکانات رفاهی اولیه، شرایط زندگی روزمره زندانیان را با دشواری‌های جدی مواجه کرده است.
محرومیت از امکانات بهداشتی
گزارش‌ها همچنین از کمبود قابل توجه امکانات بهداشتی در میان زنان زندانی در زندان قرچک حکایت دارد. زندانیان حتی به مواد شوینده و ضدعفونی‌کننده نیز دسترسی کافی ندارند.
نبود امکانات بهداشتی در محیطی با جمعیت بالا می‌تواند خطر شیوع بیماری‌ها را افزایش دهد و سلامت زندانیان را با تهدید جدی روبه‌رو کند.
لغو ملاقات‌ها و افزایش نگرانی خانواده‌ها
یکی دیگر از مشکلاتی که زندانیان با آن مواجه هستند، لغو ملاقات‌ها با خانواده‌هاست.
ملاقات‌های حضوری در زندان قرچک لغو شده و بسیاری از این زنان امکان دیدار با خانواده‌های خود را ندارند.
در پی این محدودیت‌ها، بسیاری از خانواده‌ها از وضعیت عزیزان خود در زندان اطلاع دقیقی ندارند. این مسئله نگرانی‌های گسترده‌ای در میان خانواده‌های زندانیان ایجاد کرده است. برخی از این زنان نیز مدت‌هاست که موفق به دیدار با خانواده‌های خود نشده‌اند و ارتباط آنان با بیرون از زندان به شدت محدود شده است.
بلاتکلیفی قضایی ۸۰ زن بازداشت‌شده در قیام دی‌ماه
در کنار شرایط دشوار معیشتی و بهداشتی، شماری از زنان بازداشت‌شده در قیام دی‌ماه با وضعیت نامشخص قضایی روبه‌رو هستند.
به برخی از این زندانیان اعلام شده است که پرونده‌های آنان از بین رفته و احتمال دارد رسیدگی به این پرونده‌ها تا اردیبهشت ۱۴۰۵ به تعویق بیفتد.
این وضعیت بلاتکلیفی، در کنار شرایط دشوار نگهداری در زندان قرچک، فشار روانی قابل توجهی بر زندانیان وارد کرده و نگرانی‌ها درباره سرنوشت آنان را افزایش داده است.
