انتخاب مسئول اول سازمان مجاهدین در سه مرحله رأی‌گیری در هفت کشور
در آستانه شصت‌ودومین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران، اعضای این سازمان مهناز میمنت را به‌عنوان مسئول اول جدید سازمان انتخاب کردند.
انتخابات مسئول اول به طور همزمان در در فرانسه، آلمان، انگلیس، سوئد، سوئیس، هلند و اشرف۳ در آلبانی و در جریان سه شور پیاپی انجام گرفت. در دو مرحله اول، اعضای مجاهدین با رأی مخفی آراء‌خود را ثبت کردند.
در مرحله نهایی، در گردهمایی بزرگ سازمان در روز ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ اعضای حاضر با بالا بردن دست رأی دادند.
در دور اول رأی گیری، مهناز میمنت ۵۶ درصد، بدری پورطباخ ۲۴درصد و نرگس عضدانلو ۲۰درصد آرا را به دست آوردند. خانم میمنت در دور دوم با ۸۵درصد آراء و در دور سوم با رأی قریب به اتفاق مجاهدین به مدت دو سال به عنوان مسئول اول مجاهدین انتخاب شد.
خانم میمنت پس از انتخاب، بدری پورطباخ و نرگس عضدانلو را به‌عنوان معاونان ارشد خود معرفی کرد.
خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت، در پیامی پس از این انتخاب، از خدمات زهرا مریخی تقدیر کرد و مهناز میمنت را زنی با روحیه‌ای پویا و مقاوم و دارای تعهد و مسئولیت عمیق نسبت به آزادی مردم ایران و میهنش توصیف کرد. او گفت این انتخاب نشان‌دهنده عزم راسخ سازمان مجاهدین خلق ایران برای سرنگونی فاشیسم دینی حاکم است.
پس از انتخاب مسئول اول جدید، زهره اخیانی، رئیس شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران، زهرا مریخی، مسئول اول پیشین، را به‌عنوان رئیس جدید شورای مرکزی معرفی کرد. طبق آیین‌نامه سازمان، مسئول اول پیشین ریاست شورای مرکزی را بر عهده می‌گیرد.
آشنایی با مهناز میمنت، مسئول اول جدید مجاهدین
مهناز میمنت متولد سال ۱۳۳۸ در تهران در دوران دانشجویی با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد و در قیام ضدسلطنتی شرکت داشت. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ به عضویت سازمان درآمد. وی تحصیلات خود را در دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران تا زمان تعطیل شدن دانشگاه ها در کودتای ضدفرهنگی خمینی ادامه داد.
او از سال ۱۳۶۸ عضو هیأت اجرایی، از سال ۱۳۷۲ عضو شورای رهبری، از سال ۱۳۹۳ عضو شورای مرکزی و از سال ۱۴۰۰ به عنوان همردیف مسئول اول سازمان مجاهدین ایفای مسئولیت کرد.
مادر مهناز میمنت، اختر مولوی، در سال ۱۳۶۷ توسط سپاه پاسداران کشته شد. دو برادر خانم میمنت نیز به دست رژیم اعدام شدند. مسعود میمنت، برادر ۱۹ ساله او، پس از هفت ماه شکنجه در زندان اوین در مرداد ماه ۱۳۶۲ تیرباران شد. محمود، دانشجوی معماری ۲۸ ساله، نیز در سال ۱۳۶۱ دستگیر و در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت سربدار شد. برادر دیگر او نیز تنها به دلیل حفظ ارتباط با خواهرش به چهار سال زندان در تبعید محکوم شد.
پدر مهناز میمنت، آقای عبدالله میمنت، قاضی شناخته‌شده‌ای بود که پس از به قدرت رسیدن خمینی از مقام قضایی استعفا داد. او در دهه ۶۰ از زندانی به زندان دیگر به دنبال فرزندانش می‌گشت و تا پایان عمر در جست‌وجوی مزار آنها بود.
