روز سه شنبه ۲۲ مهر، نودمین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام در ۵۲ زندان در سراسر کشور برگزار شد. این هفته زندانیان در زندان قزلحصار در اعتراض به فرستادن ۱۱ زندانی محکوم به اعدام به سلول انفرادی از روز دوشنبه دست به اعتصاب غذا زده اند و از دریافت وعده های غذایی خودداری کرده اند.
حدود ۱۵۰۰نفر از زندانیان در سالنهای ۱، ۲، ۳ و ۴ واحد ۲ زندان قزلحصار از روز دوشنبه در اعتصاب غذا به سر می برند. مأموران زندان با تهدید و فشار تلاش کردند این اعتراض را متوقف کنند و حتی درب چراغخانه را هم قفل کرده اند. با این همه شعار «نه به اعدام» در فضای زندان طنین انداز است.
در بیانیهای که از سوی شرکتکنندگان در کارزار سه شنبه های نه به اعدام منتشر شده، آمده است:
در حالیکه فشارهای فزاینده و شرایط غیرانسانی در زندانهای کشور ادامه دارد، شاهد جابهجایی زنان زندانی سیاسی و عقیدتی از زندان قرچک به زندان اوین بودیم؛ زنانی که پس از قتل دلخراش همبندیشان، سمیه رشیدی، و اعتراض گسترده به شرایط غیرانسانی زندان قرچک، اکنون در زندان اوین از حداقل امکانات و وسایل گرمایشی محروم ماندهاند و در وضعیت بسیار سختی به سر میبرند. این اوضاع غیرانسانی، که تنها محدود به زندان اوین نیست، نشانهای دیگر از شکنجه زندانیان و نقض فاحش حقوقبشر است.
اگر چه این زندانیان از جهنم قرچک خلاص شدند اما هنوز صدها زن زندانی در این شکنجهگاه از جمله زنان محکوم به اعدام محبوسند. قرچک چون سایر زندانهای جهنمی باید برچیده شود و مسئولان آنها بهخاطر نقض حقوقبشر محاکمه شوند.
در چنین شرایطی، همزمان با روز جهانی علیه مجازات اعدام، زندانیان عضو کارزار سه شنبه های نه به اعدام در زندان قزلحصار، با سر دادن شعارهایی علیه حکم اعدام، انزجار و نفرت خود را از این احکام ظالمانه و غیرانسانی اعلام کردند.»
اعتراض خانواده ها و درخواست لغو حکم اعدام
در این هفته نیز همزمان با کارزار سه شنبه های نه به اعدام، شماری از خانواده های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام با برگزاری تجمع های اعتراضی خواستار لغو حکم اعدام فرزندان خود و سایر محکومین به اعدام شدند.خانواده ها شعار می دادند: «نه به اعدام هیچکس»
در نودمین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام، شهروندان در شهرهای تهران، سنقر، اردبیل، مرند، اصفهان، بابل، صومعهسرا، لاهیجان، تبریز، سبزوار، رشت، فومن، رودسر، مشهد، قم، سنندج، سراوان، چالوس، برازجان و دهها شهر دیگر نیز به این کارزار پیوستند. آنان با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهای «نه به اعدام»، «اعدام را متوقف کنید» و «زندگی حق همگان است»، خواستار پایان دادن به موج اعدامها در ایران شدند
