شرکت کنندگان در تظاهرات اعلام می‌کنند کرسی ایران در سازمان ملل به مردم ایران تعلق دارد
نیویورک، ۳۱ شهریور و اول مهر ۱۴۰۵ – هزاران تن از ایرانیان آزادیخواه و حامیان مقاومت ایران همزمان با آغاز نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در برابر مقر این سازمان در نیویورک تجمع کردند تا نسبت به پذیرش مسعود پزشکیان اعتراض کنند و تأکید کنند که رئیس‌جمهور رژیم ملایان نماینده مردم ایران نیست.
تظاهرکنندگان خواستار پاسخگو کردن رژیم نسبت به دهه‌ها سرکوب، اعدام، تروریسم، گروگان‌گیری و جنایت علیه بشریت شدند.
این تظاهرات دو روزه همچنین اعتراضی بود به «اشغال کرسی ایران در سازمان ملل توسط یک دیکتاتوری مذهبی»؛ رژیمی که طی سال‌های گذشته بارها در مجامع و نهادهای بین‌المللی حقوق بشری محکوم شده است. سخنرانان و شرکت‌کنندگان تأکید کردند که ایران متعلق به مردم ایران است و این کشور باید در عرصه بین‌المللی توسط یک آلترناتیو دموکراتیک نمایندگی شود، نه توسط رژیمی که دهه‌ها مسئول سرکوب و خشونت بوده است.
زنان در این تظاهرات دو روزه حضوری چشمگیر داشتند. آنها از گروه‌های سنی و پیشینه‌های گوناگون در این رویداد حضور یافتند. بسیاری از آنان از نقاط مختلف ایالات متحده، کانادا و دیگر کشورها به نیویورک آمده بودند تا همبستگی خود را با زندانیان سیاسی، قربانیان اعدام‌ها و کسانی که در داخل ایران در برابر سرکوب مقاومت می‌کنند، ابراز کنند.
از جمله سخنرانان این تجمع می‌توان به ژنرال کیت کلاگ، فرستاده ویژه پیشین رئیس‌جمهور آمریکا در امور اوکراین، ژنرال وسلی کلارک، فرمانده پیشین نیروهای ناتو در اروپا، سفیر پیشین آمریکا در دانمارک خانم کارلا سندز، سناتور رابرت توریسلی، سفیر پیشین آمریکا در مراکش آقای مارک گینزبرگ، شهردار سابق نیویورک رودی جولیانی، نماینده شورای ملی مقاومت در آمریکا خانم سونا صمصامی، کشیش آدرین دانهاوزر و کشیش دکتر کلویی بریر اشاره کرد. شمار دیگری از شخصیت‌های سیاسی، رهبران اجتماعی و فعالان ایرانی نیز در این برنامه حضور داشتند و سخنرانی کردند.
کانون سیاسی این گردهمایی پیام‌های مریم رجوی بود. او در سخنان خود که خطاب به رهبران جهان ایراد شد، تأکید کرد که اعطای تریبون در سازمان ملل متحد به مقاماتی که مسئول جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی هستند، ارزش‌هایی را که این سازمان برای پاسداری از آنها ایجاد شده است، یعنی حقوق بشر، عدالت و صلح، به سخره می‌گیرد.
رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران ادعای رژیم ایران مبنی بر نمایندگی ملت ایران در سازمان ملل را به چالش کشید. او در پیام خود به تجمع روز نخست اعلام کرد: «کرسی ایران متعلق به مردم ایران و مقاومت مشروع آنان برای صلح، آزادی و یک جمهوری دموکراتیک است.»
وی در پیام روز دوم نیز تأکید کرد: «مردم ایران نه جنگ می‌خواهند و نه دیکتاتوری. آنها آزادی، یک جمهوری دموکراتیک و حق تعیین سرنوشت خود را می‌خواهند.»
مریم رجوی تأکید کرد که تغییر دموکراتیک باید به دست مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته آنان محقق شود، نه از طریق مداخله خارجی. او همچنین خواستار به رسمیت شناختن مبارزه مردم ایران از سوی جامعه بین‌المللی و ایجاد سازوکارهای پاسخگویی برای رسیدگی به دهه‌ها نقض حقوق بشر توسط رژیم ایران شد.
کارلا سندز، سفیر پیشین آمریکا، بر اهمیت حمایت از مردم ایران و اپوزیسیون دموکراتیک آنان تأکید کرد. او خطاب به حاضران گفت: «تنها نیروی بومیِ حاضر در صحنه می‌تواند تغییر و صلحی پایدار را به ارمغان آورد.» سندز با اشاره به نقش زنان در مقاومت ایران، سابقه رهبری زنان در این جنبش را ستود و آن را نمونه‌ای از آینده دموکراتیکی دانست که بسیاری از ایرانیان در پی آن هستند.
او در پایان سخنان خود پیامی صریح خطاب به جامعه بین‌المللی مطرح کرد: «یا در کنار اعدام‌کنندگان بایستید یا در کنار کسانی که با خطر چوبه‌های دار روبه‌رو هستند. یا در کنار یک دیکتاتوری شکست‌خورده قرار بگیرید یا در کنار یک مقاومت دموکراتیک سازمان‌یافته.»
در دومین روز این گردهمایی، سونا صمصامی، نماینده شورای ملی مقاومت ایران در ایالات متحده، به گسترش فعالیت کانون‌های شورشی در داخل ایران و نقش نسل جدیدی از فعالان اشاره کرد. او گفت: «زنان و مردان جوان و شجاع ایران، ماشین سرکوب را به چالش می‌کشند، فضای ترس را در هم می‌شکنند و شعله مقاومت سازمان‌یافته را زنده نگه می‌دارند.» خانم صمصامی همچنین توجه حاضران را به وضعیت زندانیان سیاسی جلب کرد و خواستار اقدام جامعه بین‌المللی برای مقابله با اعدام‌های جاری و دیگر موارد نقض حقوق بشر در ایران شد.
رهبران مذهبی حاضر در این برنامه نیز همبستگی خود را با مردم ایران اعلام کردند. کشیش آدرین دانهاوزر، از کلیسای اپیسکوپال، سرکوب حکومتی و سوءاستفاده از دین برای توجیه خشونت را محکوم کرد و گفت: «دیکتاتوری کارآمد نیست، زیرا غصب و تحریف قدرت خداوند است؛ چه در نام دین اعمال شود، چه در نام سلطنت و چه در نام هر ایدئولوژی دیگری.» او همچنین حمایت خود را از برقراری یک جمهوری آزاد، دموکراتیک و سکولار در ایران اعلام کرد.
کشیش دکتر کلویی بریر، مدیر اجرایی مرکز بین‌ادیان نیویورک، بر کرامت انسانی، عدالت و فداکاری نسل‌های مختلف معترضان ایرانی تمرکز کرد. او با اشاره به زندانیان سیاسی و خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست داده‌اند، ابراز امیدواری کرد که پایداری آنان به شکل‌گیری آینده‌ای دموکراتیک‌تر منجر شود و خواستار ادامه حمایت از کسانی شد که برای آزادی و حقوق بشر در ایران مبارزه می‌کنند.
شرکت‌کنندگان در طول این گردهمایی بارها حمایت خود را از زندانیان سیاسی اعلام کردند و افزایش شمار اعدام‌ها در ایران را محکوم نمودند. بسیاری از آنان پلاکاردهایی در دست داشتند که خواستار پاسخگویی ناقضان حقوق بشر و حمایت جامعه بین‌المللی از مردم ایران به جای سرکوبگران آنها بود.
یکی از شعارهای محوری این گردهمایی «نه شاه، نه شیخ» بود که در سراسر میدان طنین‌انداز می شد. این شعار بیانگر مخالفت قاطع شرکت‌کنندگان با هر دو شکل دیکتاتوری، یعنی استبداد سلطنتی و حاکمیت مذهبی، و تأکید آنان بر استقرار یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر حاکمیت مردم بود.
شرکت‌کنندگان همچنین حمایت گسترده خود را از برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی اعلام کردند و تأکید داشتند که مسیر دستیابی به ایرانی آزاد و دموکراتیک نه از طریق حاکمیت کنونی و نه از راه مداخله نظامی خارجی، بلکه از اراده مردم ایران و تلاش‌های مقاومت سازمان‌یافته آنان می‌گذرد.
در حالی که نشست‌های مجمع عمومی سازمان ملل در داخل ساختمان این سازمان ادامه داشت، معترضان در بیرون تلاش می‌کردند پیام روشنی را به جهان منتقل کنند: رژیمی که توسط مسعود پزشکیان نمایندگی می‌شود، سخنگوی مردم ایران نیست. به گفته آنان، آینده ایران در دستان مردمی قرار دارد که مصمم‌اند از طریق مقاومت سازمان‌یافته خود به دموکراسی، پاسخگویی، برابری و آزادی دست یابند.
حضور پررنگ زنان و دختران در این گردهمایی نیز بازتابی از نقش مداوم آنان در صف مقدم مبارزه برای ایرانی دموکراتیک بود.
