سه شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴، زندانیان سیاسی در ۵۲ زندان سراسر ایران بار دیگر با اعتصاب غذا در چارچوب کارزار سه شنبه های نه به اعدام اعتراض خود را به سیاست سرکوبگرانه و اعداممحور رژیم آخوندی نشان دادند.
این کارزار با استمرار به مدت ۸۶ هفته به یکی از مهمترین نمادهای مقاومت در برابر سرکوب بدل شده است.
در بیانیه این هفته، زندانیان با گرامیداشت یاد مهسا امینی و جانباختگان خیزش سراسری ۱۴۰۱، تأکید کردند که قیام تاریخی مردم ایران هرچند با گلوله و سرکوب خونین مواجه شد، اما «مقاومت در کوچهها و خیابانها همچنان ادامه دارد.»
این بیانیه همچنین نسبت به صدور احکام جدید اعدام هشدار داده و اعلام کرده است:
«کارزار سه شنبه های نه به اعدام صدور حکم اعدام برای پژمان توبرهریزی به اتهام ساختگی افساد فیالارض و ناصر بکرزاده، زندانی کُرد به اتهامات امنیتی را قویاً محکوم میکند و همه فعالان حقوق بشری و جامعه مدنی را به مقابله با این احکام غیرقانونی و ناعادلانه فرا میخواند.»
خانوادهها خواستار لغو اعدام
خانوادههای زندانیان سیاسی و محکومان به اعدام در این کارزار نقشی خاص دارند. حضور مادران و بستگان با تصاویر عزیزانشان، بهرغم تهدیدها و فشارهای امنیتی، نشانه خواسته مبرم و برحق مردم ایران مبنی بر لغو حکم اعدام است. خواسته ای که نهتنها جامعه ایران بلکه افکار عمومی بینالمللی را تحت تأثیر قرار داده و صدای معترضان را فراتر از مرزها رسانده است.
