سخنرانی در کنفرانس بینالمللی روز جهانی زن در آلبانی – ۲۰۱۷
بسم الله الرحمن الرحیم
و درود و سلام بر اشرف انبیاء
خانم رئیسجمهور،
خواهران عزیز، زنان جهان، در این قاره از سیارة زمین.
برادران و خواهران گرامیام در مقاومت ایران.
درودهای یک خواهر را به شما تقدیم میکنم. من حامل محبت مردم مراکش برای شما هستم. مردمی که برای کار شما ارزش قایلند و به مبارزة شما ایمان دارند.
می خواستم به همین مناسبت، بهمناسبت هشتم مارس روز جهانی زن، به همة زنان جهان در همة قارهها در روی این سیاره درود بفرستم. و به شما میگویم که امیدوارم هر سال برایتان بهتر از سال گذشته باشد.
بهمناسبت روز زن و اینکه شما انتخاب کردهاید که یک زن رهبر سیاسی باشد تبریک میگویم. این کار ارزشمندی است. به خانم مریم رجوی و همه خواهران مبارز در مقاومت ایران تبریک میگویم. کسانی که نزدیک به چهار دهه است رو در روی حکومت دینی بنیادگرا که زنان را سرکوب میکند ایستادهاند. دهها هزار نفر از این زنان جانشان را در این راه فدا کرده و موفقیتهای چشمگیری در زمینه برابری بین زن و مرد در جنبش شان به دست آوردند.
من در گذشته وزیر آموزش در مراکش بودم و شاهد رنج های زنان در زمینة آموزش و بهدنبال آن برخوردار نبودن از حقوق برابر در جامعه بودم. در همه جا زنان قربانیان خشونت هستند، در حالیکه دفاع از حقوق زنان بخش مهمی از دفاع از حقوقبشر است. قویترین سلاحی که استبداد، خشونت و ظلم علیه زنان بهکار میگیرد سلاح آموزش و آگاهی است. با توجه به نقش پایهیی که مستمراً ایفا میکند، قیام به وضعیت زنان در مراکش یک اشتغال مداوم میباشد. مراکش اقدام به اتخاذ مجموعهیی از تصمیمات و تدابیر در سطح قانونی، موسسات، سطح استراتژیهای دولت، مجتمع های مدنی و سیاستهای عام بهمنظور تقویت اصل برابری و عدالت انسانی کرده است.
اما من نمیگویم که این میزان کافی است و موضوع بهطور کامل حل و فصل شده است. همچنان یک مسیر طولانی در مقابل ما و شما و حتی زنان فرانسوی، آلمانی و سوئدی وجود دارد. چرا که فقط در ماه مارس به درصد کمی از زنان اجازه داده شد که در مناصب مسئولیت قرار بگیرند. این در حالی است که قانون اساسی فعلی میگوید میزان مشارکت در مناصب مسئولیت باید پنجاه درصد باشد. تفاوت بزرگی بین آنچه که در قانون اساسی آمده است با آنچه که در واقعیت انجام میشود وجود دارد.
خانم رئیسجمهور، شما از هزار زن حاضر در اینجا صحبت کردید به شما میگویم که شما توانستهاید قلب مردانی، را که اینجا حضور دارند آنهایی که خارج از آلبانی هستند و در خارج از ایران هستند و کسانی که در ایران هستند و در همه جای جهان هستند، تسخیر کنید.
ما دیگر صحبت در رابطه با برابری مرد و زن را در شروع هزارة سوم پشت سر گذاشتهایم. همة قوانین بینالمللی اذعان میکنند که زن از حقوق مساوی برخوردار است و مثل هر مردی دارای مسئولیتهایی است. اما ما امروز بهخاطر تثبیت این برابریها مبارزه و تبادل نظر میکنیم. مبارزة ما بهخاطر عمق دادن به این قانون هاست.
من امروز سؤال میکنم، چگونه است که وقتی به رأی زنان در انتخابات نیاز داریم، حزبها در خانة این زنان را میزنند و بهدنبال آنها میگردند، خواهش و التماس میکنند اما وقتی موضوع به کاندید شدن و نقش آنها در نهادهای تصمیمگیری میرسد. درها را به روی زنان میبندند و آنها مورد ستیز مردان و گاهی هم زنان واقع میشوند.
به نظر من بحث، بحث آموزش، تربیت و بحث فرهنگ است. ما باید هم خودمان مسلح بشویم و هم زنان را به بزرگترین سلاح یعنی علم مسلح کنیم. همان سلاحی که تاریکیها، جهل، خشونت و ویرانی در جنگ از آن استفاده میکنند.
یک ملاحظه پایهیی وجود دارد، نقش زنان در انتخاب کردن به نسبت نقش آنها در کاندیدا شدن بسیار بالاست. اما بهرغم این، نظرسنجیها میگویند که بهبودها و پیشرفتهایی وجود داشته است.
زنان همچنان با موضوعات بزرگی مواجه هستند که مانعی در مقابل مسیر رشد آنها در کنار مردان میباشد. موضوع امنیت و سلامت زن، موضوع ثبات، جنگهای داخلی که با آن مواجه هست، بنیادگرایی، فقر، کوچ، اضطراب، ناآگاهی زن، مبارزه با تبعیض نژادی. باید نقطة پایانی به این کارها بگذاریم، که بگوییم این آمریکایی است و آن آفریقایی است، این کرد است و آن عرب، این سیاه است و آن سفید، این مسلمان است و آن یهودی، ما باید علیه هر نوع تبعیض و نژادپرستی مبارزه کنیم.
اما در رابطه با پوشش زنان، خواهران و برادرانم شما از آن عبور کردهاید، پوشش بهعنوان حقی از حقوق زنان بهشمار میرود. روسریهایی که بر سر دارید یک حجاب به حساب میآید و بیانگر این است که زنان دارای اصلی از اصول و حقوق هستند. اما حجابی که ما باید با آن مبارزه کنیم، حجاب و پوشش تاریکیهاست و حجاب اجباری است. دیگر شراکت زنان موضوع بحث نیست بلکه این موضوع بهعنوان یک شرط اصلی برای ساختن جامعه، برابری و قانون به حساب میآید.
چه چیزی تا بهحال به دست آمده است، ما در مشرق به دوران جاهلیت برگشتهایم. دختران تهدید میشوند و زنان زیر آوار ماندهاند. چه دست آوردی بوده است؟ حتی وضعیت تغییر کرده است. در اصول و ارزشهای انسانی و اسلامی واقعی پسرفتهایی بوده است. این استبداد است، این خودخواهی و سودجویی است. باید استبداد و تکبر در اشکال گوناگون دینی، اقتصادی و فرهنگی را از بین برد، تا امکان قیام علیه آن و تغییر آن به وجود بیاید.
مبارزة زنان به این خاطر نیست که زنان تبدیل به مرد بشوند. ما نمیخواهیم مرد باشیم. اما ما به شما مردانی که در مقابل ما ایستادهاید احترام میگذاریم چرا که ما بهخاطر یک آرمان مشترک مبارزه میکنیم. متأسفانه مردانی هستند که رهبری زنان مانند رهبری مریم رجوی آنان را به وحشت میاندازد، چرا که او برای مستبدان حاکم و در رأس آنها ولیفقیه آخوندها در انتخابات ریاستجمهوری خطر به وجود میآورد.
برادران و خواهرانم،
نیروی شما فقط در این نیست که رزمندگان مقاومت هستید. شما مقاومت میکنید. شما خواهان بهرهبرداری و استفاده از هیچ طرفی یا جایی در ایران نیستید. شما خواهان فروپاشی و تکهپاره کردن این کشور بزرگ، ایران نیستید. بلکه شما خواهان استقلال ایران هستید، نه تفرقة مردم. شما برای میهن، آزادی، شرافت و دموکراسی مبارزه میکنید.
امروز من یک لباس دو رنگ پوشیدهام. قرمزی لباسم بیانگر مقاومت شماست. رنگ بنفش و رنگ زرد. رنگ بنفش بهمعنی سمبل امید و رنگ زرد بهمعنی سمبل خورشیدی که فردا طلوع خواهد کرد میباشد.
با تشکر و به امید دیدار هر چه زودتر در تهران.
