فروغ تقی‌پور و ارغوان فلاحی: ما از نسل Z، ضد دیکتاتوری و وابستگی، ضد شاه و شیخ هستیم

پیام زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین فروغ تقی‌پور و ارغوان فلاحی از شکنجه گاه اوین به مناسبت سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران

زندانیان سیاسی، فروغ تقی‌پور و ارغوان فلاحی (زیر حکم اعدام)، در پیامی که از پشت دیوارهای شکنجه گاه اوین به بیرون فرستاده شده، شصت و یکمین سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران را گرامی داشتند. آنها در این پیام خود را از «نسل Z، ضد دیکتاتوری و وابستگی، ضد شاه و شیخ، و ادامه گام‌های هم‌نسلان مجاهدمان بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و مهدی خانکی» توصیف کردند، روحی زنده که با زندان و دار خاموشی نمی پذیرد.

فروغ تقی‌پور و ارغوان فلاحی همچنین تأکید کردند که «در هر قدم بیشتر و بهتر به حقانیت» راه ۶۱ساله مجاهدین که در صدد خلق فرهنگی نو و انسانی نو است پی می‌برند.

فروغ تقی‌پور متولد ۱۳۷۳ در تهران، لیسانس حسابداری، مرداد ۱۴۰۲ دستگیر و به ۱۵ سال حبس محکوم شد که بعدا به ۶ سال کاهش یافت اما دوباره در زندان به یک سال حبس دیگر محکوم گردید. فروغ تقی‌پور پیش از این نیز از سال ۹۸ تا ۱۴۰۱ به‌دلیل هواداری از مجاهدین زندانی بود.

زندانی سیاسی ارغوان فلاحی ۲۵ساله که در ۶ بهمن ۱۴۰۳در تهران دستگير و در سلولهای انفرادی بند ۲۴۱ اوين تحت بازجویی و شکنجه قرار داشت. وی در این مدت زیر بازجویی های مستمر و شکنجه‌های روحی – روانی قرار داشته و از ملاقات با خانواده اش محروم بوده است. وی به اعدام محکوم شده است.

لازم به ذکر است که پیام‌های زندانیان سیاسی در زندان‌های رژیم ایران، به‌خاطر تأکیدهای مکرر خود آن‌ها برای انعکاس صدایشان، انتشار می‌یابد. آنان تاکید دارند که می‌خواهند پیام مقاومتشان به هر قیمت به جوانان و مردم ایران برسد.

متن پیام زندانیان سیاسی فروغ تقی‌پور و ارغوان فلاحی به شرح زیر است:

معیار مبارزاتی و مترقی در نبرد با دو دیکتاتوری

در شصت و یکمین سالروز تأسیس سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران، ما زندانیان سیاسی، ارغوان فلاحی و فروغ تقی‌پور، از پشت دیوارهای شکننده زندان اوین، هزاران درود و تبریک می‌فرستیم بر خلق قهرمان ایران، کانون‌های دلیر شورشی و پرچمداران این مقاومت شکوهمند، خواهر مریم و برادر مسعود و تمامی مجاهدین اشرفی که با انقلاب رهایی‌بخششان دنیایی تازه آفریدند.

ما از تبار خونین محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگانیم؛ آنان که در شهریور ۱۳۴۴ بذر سازمانی را کاشتند که هر روز رویان‌تر و شکوفاتر از قبل چهره می‌گشاید.

سازمانی که در پهنه‌های مختلف، حرفی نو و اندیشه‌ای جدید عرضه کرده و هر آنچه کهنه و ارتجاعی است را به چالش کشیده است. این سازمان در صحنه نبرد با دو دیکتاتوری شاه و شیخ، تبدیل به معیاری مبارزاتی و مترقی شده است؛ به‌طوری که هر کس بخواهد پا به میدان بگذارد، ابتدا باید مختصات خود را در این صحنه مشخص نماید.

سازمانی که از خیابان‌های ایران و اوین و قزل‌حصار تا سرتاسر کشورهای جهان، توان کنشگری و سازماندهی دارد و گامی بزرگ در راستای نفی استثمار برداشته است. سازمانی که در هر زمان و مکانی مشعل صداقت و فدا را بر دست گرفته و بیشترین خون‌ها و بغرنج‌ترین لحظه‌ها را برای «آزادی» پیشکش کرده است.

تداوم نسل سربداران و تجلی آرمان آزادی

ما از نسل سربداران شصت و هفتیم؛ آنان که به‌قول قرآن همواره زنده‌اند و تجسم وفای به پیمان و فدای بیکران‌اند. که تبلور آنان در فوران خشم آتشین دی‌ماه ۱۴۰۴ و خروش مبارزه قهرآمیز مردم ایران نمود پیدا کرد و تاریخ، بار دیگر اثبات خط مجاهدین و بیانات رهبری مقاومت را بر خود دید.

آری، این مسیر با همه فراز و فرودهایش، آن‌قدر زیبا و شگفت‌انگیز است که پس از گذشت ۶۱ سال نه تنها کهنه نشده، بلکه روزبه‌روز تازه‌تر و با طراوت‌تر می‌شود و ما در هر قدم بیشتر و بهتر به حقانیتش پی می‌بریم؛ که چطور «توحید» را نشانه رفته و در جهت خلق فرهنگی نو، جامعه‌ای نو و انسانی نو به پیش می‌رود.

ایستادگی نسل جدید در برابر سرکوب و اعدام

ما از نسل Z، ضد دیکتاتوری و وابستگی، ضد شاه و شیخ، و ادامه گام‌های هم‌نسلان مجاهدمان بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و مهدی خانکی هستیم. چه گل‌های سرخی که در این راه قدم گذاشتند و با آغوش باز آسمانی شدند. خوشا آنان که پیوندشان با خدا و مردم جاودانه شد و تا آخرین نفس بر سر عهدشان ایستادند.

غم از دست دادن چنین گوهرهایی نه تنها ما را از پای نمی‌اندازد، بلکه مشت‌هایمان را محکم‌تر و آتش خشم درونمان را شعله‌ورتر می‌کند. چه زود باشد درهم شکستن هیمنه لرزان دیو پلید حکومت اعدامی که در زیر سایه جنگ، با سرکوب و افزایش اعدام‌ها می‌خواهد اقتدار پوشالی و از دست رفته‌اش را ثابت کند. غافل از این‌که ما را به زندان بیفکنید یا با حلقه‌های دار راه گلویمان را ببندید، ما یک روح زنده شده‌ایم که هرگز نمی‌میریم.

ما با صدای پویا می‌خوانیم، با چشم‌های وحید می‌نگریم، با پاهای بابک گام برمی‌داریم و با قلب مهدی به مردم عشق می‌ورزیم.

ما پرواز را آموخته‌ایم از کبوترانی که ستاره شدند.

زندانیان هوادار سازمان مجاهدین
ارغوان فلاحی و فروغ تقی پور

گرامی باد سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران

زنده باد جمهوری دموکراتیک نوین ایران

درود بر رجوی

زندان اوین — شهریور ۱۴۰۵