زندانی سیاسی صدیقه مرادی با ارسال نامه ای به بیرون از زندان بخشهایی از جنایات رژیم آخوندی را برملا کرده و خواستار محاکمه مسببین آن از سوی یک دادگاه بین المللی شده است.
خانم مرادی که هم اکنون در بند زنان زندان اوین در شرایط نامناسبی محبوس می باشد، در دهه ۶۰ و در ایام جوانی نیز زندانی بود و در زندان شاهد اعدامهای بی شمار و قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ بوده است. نامه وی به شرح زیر است:
به نام خدا
با هزاران درود به تمامی انسانهای آزاده
من صدیقه مرادی متولد سال۱۳۳۹ هستم. در سال شصت به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران دستگیر شدم. در ابتدا به زندان قزلحصار و بعد به زندان اوین منتقل شدم.
در این مدت من شاهد بودم که چگونه تعدادی از زندانیان که در کنار هم بودیم را از بقیه جدا کرده و برای تیرباران میبردند و در شبهنگام ما با شمارش صدای تیرهای خلاص از تیرباران آنها مطلع میشدیم. من مجدداً در سال شصت و چهار دستگیر شدم و مدت محکومیتم را در زندان اوین گذراندم.
در سال شصتوهفت یکی از شاهدان قتلعام زندانیان بودم. که از مرداد تا شهریور همان سال بهطول انجامید. از بندی که خودم در آن بودم تعداد زیادی از زندانیان را از ما جدا کرده و برای اعدام بردند. دوستانی که از ما خداحافظی کردند.. و دیگر برنگشتند.
عزیزانی چون آزاده حبیب، اشرف فدایی، منیره رجوی، منصوره مصلحی، پروین حائری، مژگان سربی، مریم گلزادهغفوری و… خیلیهای دیگر که البته چون آن زمان آنقدر تعداد دستگیریها زیاد بود که نام خیلیها را بهخاطر نمیآورم. من شاهد بودم کسانی را که حکمشان تمام شده بود اعدام کردند.. و یا کسی را که از نظر روحی و روانی تعادل نداشت را هم اعدام کردند… در یکی از بندها فقط یک نفر مانده بود و بقیه را کلاً اعدام کردند… هرگز این روزها از ذهنم بیرون نمیرود و این وقایع و تصاویر آن فراموش شدنی نیست.
هیچ کلامی قادر به تعریف اینهمه پستی و دنائت نیست.
در ادامه، من دوباره در سال نود دستگیر شدم برای سومین بار و در یک بیدادگاه به ریاست قاضی مقیسه به ده سال زندان محکوم شدم. دارای یک فرزند دختر که الآن هیجده ساله میباشد هستم و بیش از پنج سال هست که از او دور میباشم و با داشتن پنجاه و شش سال سن و انواع و اقسام بیماریها و شرایط نامناسب جسمی همچنان در زندان هستم.
من بهعنوان یکی از شاهدان قتلعام سال شصت وهفت که در زندان بودم، از تمامی سازمانهای حقوقبشری و همه نهادها و از همه کسانی که بهدنبال حقیقت، آزادی و انسانیت هستند میخواهم بهخاطر حقوق ازدسترفته انسانهایی که بیگناه در سال۶۷ اعدام شدهاند، با مسببین این قتلعام برخورد قانونی داشته باشند و تا رسیدن به نتیجه نهایی دست از پیگیری برندارند.
