کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» در ۱۳۱مین هفته برگزاری خود، روز سه شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در ۵۹ زندان سراسر کشور ادامه یافت. شرکت کنندگان در این کارزار بار دیگر مخالفت خود را با تداوم صدور و اجرای احکام اعدام اعلام کردند.
گرامیداشت سالگرد جان باختن مهدی حسنی و بهروز احسانی
در بیانیه این هفته کارزار «سه شنبه های نه به اعدام»، سالگرد جان باختن مهدی حسنی و بهروز احسانی، دو زندانی سیاسی و از اعضای این کارزار، گرامی داشته شده است.
در این بیانیه آمده است که این دو زندانی سیاسی روز ۴ مرداد ۱۴۰۴ پس از حمله گارد زندان به بند زندانیان سیاسی زندان قزلحصار، با ضرب و شتم برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند. همچنین سایر زندانیان سیاسی این بند نیز هدف حمله قرار گرفتند و خانواده‌های بهروز و مهدی همچنان از محل دفن آنها اطلاعی ندارند.
احکام اعدام و واکنش‌های بین‌المللی
در بخش دیگری از بیانیه، به اعدام زندانی سیاسی مهدی خانکی در ۳۱ تیرماه اشاره شده است. وی از دسترسی به محاکمه عادلانه محروم بود. این بیانیه همچنین به صدور احکام اعدام برای عیسی چاری، امیرحسن اکبری منفرد، سپهر امیرزاده، اکبر عرب زاده و مهدی عرب زاده اشاره کرده و می افزاید که شمار اعدام‌ها از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌کم به ۳۰۳ نفر رسیده است.
بر اساس این بیانیه، کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل نیز در هفته گذشته نسبت به حکم اعدام زندانیان موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان ابراز نگرانی کرده و خواستار توقف اجرای این احکام شده است.[1]
اعلام حمایت از اعتصاب غذای زندانیان زندان قزلحصار
بیانیه کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» همچنین به اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار اشاره می‌کند و می‌گوید اعتصاب حدود ۱۵۰۰ زندانی این واحد برای دومین هفته همچنان ادامه دارد، اما تاکنون مسئولان زندان یا دیگر مقام‌های مسئول پاسخی به مطالبات آنان نداده‌اند.
کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» ضمن اعلام حمایت از زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار، از جامعه جهانی و وجدان‌های بیدار خواسته است صدای این زندانیان و تمامی محکومان به اعدام باشند.
کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» چیست؟
کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» که بیش از دو سال از آغاز آن می‌گذرد، در اعتراض به استفاده گسترده رژیم آخوندی از حکم اعدام شکل گرفت و خواستار پایان دادن به مجازات غیرانسانی اعدام در ایران می باشد.
این کارزار اکنون به گسترده‌ترین و ماندگارترین حرکت‌های اعتراضی درون زندان‌های ایران تبدیل شده است. با وجود فشارهای امنیتی، تهدیدهای مکرر، محدودیت‌های ارتباطی و اقدامات تنبیهی علیه زندانیان، این حرکت اعتراضی همچنان ادامه دارد و هر هفته شمار بیشتری از زندانیان به آن می‌پیوندند.
بخش قابل توجهی از این زندانیان اعتصابی را زندانیان سیاسی زن تشکیل می‌دهند که در بند زنان زندان اوین، زندان قرچک ورامین، بند زنان زندان سپیدار اهواز، بند زنان زندان عادل آباد شیراز، بند زنان زندان زاهدان، بند زنان زندان یزد و بند زنان زندان رشت دوران حبس خود را سپری می‌کنند.
[1] قابل توجه است که ظرف ده روز گذشته، ۴ تن از ۱۲ متهم پرونده «میدان علیخانی» اعدام شده اند. عرفان اسفندیاری ۱۸ساله و گل محمد محمدی ۲۳ساله در روز ۳۱ تیرماه به دار آویخته شدند. دو زندانی دیگر روز سه شنبه ۶ مرداد در ملاء عام در میدان علیخانی اصفهان حلق آویز شدند.
