کارزار سراسری سهشنبههای نه به اعدام در یکصد و سی و پنجمین هفته، با پایداری زندانیان در سراسر کشور و پیوستن زندان‌های جدید ادامه یافت. روز سه‌شنبه ۳ شهریورماه ۱۴۰۵، زندانیان مقاوم در ۶۱ زندان کشور، در اعتراض به گسترش موج اعدام‌ها و سرکوب سازمان‌یافته، دست به اعتصاب غذای اعتراضی زدند.
با پیوستن جمعی از زندانیان زندان نور در استان مازندران، شمار زندان‌های شرکت‌کننده در این کارزار به ۶۱ زندان رسید.
افزایش شتابان اعدام‌ها و تشدید فشارهای امنیتی در دستگاه قضائیه
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بیانیه هفته ۱۳۵ خود، با اشاره به وخامت روزافزون شرایط اقتصادی مردم در اثر سیاست‌های بحران‌زای حکومت، اعلام کردند که رژیم حاکم به جای حل بحران‌ها، سرکوب جامعه و اعدام روزمره جوانان معترض و زندانیان سیاسی را برای مهار اعتراضات در پیش گرفته است.
در این بیانیه آمده است: «در این روزها شرایط اقتصادی مردم به خاطر ناکارآمدی، سیاست‌های ضد مردمی و بحران‌زا بودن حکومت، روز به روز وخیم‌تر می‌شود. از طرفی، حکومت به جای حل بحران، کاری جز سرکوب جامعه ندارد. آن‌ها برای جلوگیری از اعتراضات، دست از اعدام – به‌ویژه اعدام جوانان معترض و زندانیان سیاسی – برنمی‌دارند و هر روز شاهد اعدام یکی از این عزیزان هستیم.»
بر اساس آمار ارائه شده در بیانیه کارزار، از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون ۳۷۸ تن به دست دستگاه قضائیه رژیم اعدام شده‌اند و آمار کل اعدام‌ها از زمان روی کار آمدن دولت مسعود پزشکیان از مرز ۴۰۰۰ تن گذشته است.
در بخش‌هایی از بیانیه ۱۳۵امین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» آمده است:
«در هفته گذشته، دو زندانی سیاسی اعتراضات دی‌ماه به نام‌های قائم حسینی در زندان اصفهان و مجید آدینه در زندان مرکزی کرج به دار آویخته شدند. هم‌زمان، احکام اعدام برای چندین زندانی سیاسی دیگر صادر یا تایید گردیده است؛ از جمله تایید حکم اعدام ارغوان فلاحی در زندان زنان اوین، رسول رضایی در زندان وکیل‌آباد مشهد و محمدرضا مجیدی‌اصل که از زندان تهران بزرگ به قزلحصار منتقل شده است.»
در ادامه این بیانیه با اشاره به تغییرات اخیر در دستگاه قضائیه تحت امر ولایت فقیه تأکید شده است که این تغییرات با دخالت مستقیم نهادهای امنیتی صورت گرفته و خطری جدی و مستقیم برای جان کلیه زندانیان و محکومان به اعدام به شمار می‌رود؛ به‌ویژه آنکه روند دادرسی‌ها ناعادلانه بوده و زندانیان از حق داشتن وکیل انتخابی و دسترسی به مراجع مستقل محروم هستند.
ایستادگی زندانیان مقاوم و پیام همبستگی با اقشار جامعه
در بخش دیگری از این بیانیه، بر تداوم پایداری درون زندان‌ها و پیوند آن با اعتراضات خیابانی تأکید شده است:
«اما در مقابل، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و زندانیان مقاوم، همچنان به ایستادگی و پایداری خود ادامه می‌دهند. در این هفته نیز جمعی از زندانیان زندان نور در استان مازندران به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند. این زندانیان تنها امیدشان را به توان جمعی خود، مردم و وجدان‌های بیداری پیوند زده‌اند که بدون توقف، در مقابل ماشین کشتار ایستاده‌اند و می‌جنگند.
ما از بازنشستگان و تمامی کسانی که در تجمعات و در کوی و برزن، صدای «نه به اعدام» را به گوش همگان می‌رسانند، صمیمانه سپاسگزاریم. فراخوان «نه به اعدام» معلمان نیز باید مورد حمایت کارگران و سایر نیروهای اجتماعی قرار گیرد. ما از معلمانی که در بازنمایی و ادامه این مسیر، پیشرو و پیشگام بوده‌اند، قدردانی می‌کنیم. در هر کلاس درس باید به کودکان یاد داد که اصالت همواره با حق حیات و زندگی است، نه مرگ و اعدام.»
فهرست ۶۱ زندان شرکت‌کننده در اعتصاب غذای هفته ۱۳۵ (۳ شهریور ۱۴۰۵):
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)،
زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران و زندان نور.
درباره کارزار سهشنبههای نه به اعدام
کارزار «سه شنبه‌‌های نه به اعدام» که اکنون وارد سومین سال فعالیت خود شده، به فراگیرترین، ماندگارترین و اثرگذارترین حرکت‌های اعتراضی درون زندان‌های کشور تبدیل شده است. با وجود تشدید فشارهای امنیتی، تهدیدهای مستمر، محدودیت‌های ارتباطی و اقدامات تنبیهی علیه شرکت‌کنندگان، این حرکت اعتراضی متوقف نشده است.
در هفته‌های اخیر نیز با پیوستن زندانیان بیشتری از زندان‌های مختلف، دامنه آن گسترده‌تر شده و اعتراض به اعدام اکنون در ۶۱ زندان در سراسر ایران گسترش یافته است. بخش قابل توجهی از این زندانیان اعتصابی را زندانیان سیاسی زن تشکیل می‌دهند که در بند زنان زندان اوین، زندان قرچک ورامین، بند زنان زندان سپیدار اهواز، بند زنان زندان عادل آباد شیراز، بند زنان زندان زاهدان، بند زنان زندان یزد و بند زنان زندان رشت دوران حبس خود را سپری می‌کنند.
