شرکت زندانیان سیاسی زن در ۱۱۸مین هفته کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» به رغم فشارها و تهدیدها
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» در صد و هجدهمین هفته خود از ادامه اعتصاب غذا توسط زندانیان در ۵۶ زندان کشور خبر داد. بر اساس بیانیه این کارزار، زندانیان معترض با وجود تشدید فشارها و اعمال محدودیتهای گسترده، بار دیگر در اعتراض به افزایش اجرای احکام اعدام دست به اعتصاب غذا زدهاند.
این حرکت اعتراضی که به یکی از طولانیترین و مستمرترین اشکال مقاومت درون زندانهای ایران تبدیل شده، نشاندهنده پافشاری زندانیان بر مخالفت با مجازات اعدام است.
بخش قابل توجهی از این زندانیان را زندانیان سیاسی زن تشکیل میدهند که در زندانهای قرچک ورامین، بند زنان زندان اوین، بند زنان زندان سپیدار اهواز، بند زنان زندان عادل آباد شیراز، بند زنان زندان زاهدان، بند زنان زندان یزد و بند زنان زندان رشت دوران حبس خود را سپری میکنند.
تشدید فشارها برای توقف اعتصاب غذا
مسئولان زندانها در هفتههای اخیر تلاشهای خود را برای جلوگیری از مشارکت زندانیان در این کارزار افزایش دادهاند. تهدید به انتقال به سلول انفرادی، قطع تماس تلفنی، محرومیت از ملاقات و تشدید محدودیتهای رفاهی از جمله اقداماتی است که برای منصرف کردن زندانیان از اعتصاب غذا به کار گرفته شده است.
از جمله این اقدامات تهدیدآمیز، افزایش فشارها بر زندانیان سیاسی زن در زندان اوین است. رئیس زندان با صدور دستورالعملی جدید، مشارکت زنان در کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» را ممنوع اعلام کرده و آنان را به مجازاتهایی از جمله انتقال به انفرادی و قطع تماس تلفنی تهدید کرده است. با این وجود، این زندانیان در صد و هجدهمین هفته نیز به اعتصاب غذای خود ادامه دادهاند.
اعدام زندانیان سیاسی و نگرانی از ناپدیدسازی قهری
در بخش دیگری از این بیانیه، به اعدام سه زندانی سیاسی در هفته گذشته اشاره شده است؛ اقدامی که از سوی این کارزار نشانهای از تشدید سرکوب ارزیابی شده است.
امیرعلی میرجعفری از تهران، عرفان کیانی از اصفهان و عامر رامش از سیستان و بلوچستان، پس از روند قضایی ناعادلانه، اعدام شدند.
پیکر دو تن از این زندانیان به خانوادههایشان تحویل داده نشده است؛ اقدامی که کارزار آن را مصداق ناپدیدسازی قهری دانسته و نسبت به تبعات حقوق بشری آن هشدار داده است.
اعدام و سرکوب بهعنوان ابزار مهار اعتراضات
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» در جمعبندی بیانیه خود تأکید میکند که افزایش اعدامها و تشدید فضای امنیتی در جامعه، بیانگر تلاش حکومت برای مهار اعتراضات مردمی است. به گفته این کارزار، استفاده از مجازات اعدام و ایجاد فضای رعب و وحشت، بخشی از سیاستهای بازدارنده در برابر شکلگیری موجهای جدید اعتراض در کشور محسوب میشود.
