در صد و بیست ودومین هفته کارزار اعتراضی « سه شنبه های نه به اعدام »، زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان سراسر ایران روز سهشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۵، بار دیگر در اعتراض به سیاست اعدام و سرکوب، دست به اعتصاب غذا زدند. این اقدام اعتراضی در شرایطی برگزار شد که طی هفتههای اخیر، نهادهای امنیتی و مسئولان زندانها با افزایش فشارها، تهدیدها و اعمال محدودیتهای انضباطی به خصوص برای زنان زندانی سیاسی تلاش کردهاند از ادامه این حرکت جلوگیری کنند. با این حال، زندانیان شرکتکننده در این کارزار تأکید کردهاند که در برابر موج فزاینده اعدامها سکوت نخواهند کرد.
فشار بر زنان زندانی سیاسی زندان اوین
از جمله زندانیان حاضر در این کارزار، زنان زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین هستند که هر سهشنبه در اعتراض به اعدامها شعار سر میدهند. این زندانیان به دلیل مشارکت در اعتراضات، از سوی مسئولان زندان با ممنوعیت ملاقات و محرومیت از تماس تلفنی با خانوادههای خود مواجه شدهاند.
قابل ذکر است که تاریخ معاصر ایران سرشار از نام زنانی است که در مسیر آزادی و برابری ایستادگی کرده و بهای سنگینی برای مبارزه خود پرداختهاند. بهویژه در یک دهه اخیر، زنان در اعتراضات سراسری دیماه ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، قیام ژینا در سال ۱۴۰۱ و اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، از اصلیترین نیروهای اجتماعی حاضر در صحنه بودهاند. همچنین جنبش دادخواهی در ایران مملو از نام زنانی است که علیه مجازات اعدام ایستاده و در گسترش کارزار «نه به اعدام» نقش مؤثری ایفا کردهاند.
در کارزار « سه شنبه های نه به اعدام » نیز زنان زندانی سیاسی در زندانهای مختلف همواره صدای حق حیات و آزادی بودهاند. حکومت حتی صدای اعتراض زنان را نیز برنمیتابد، زیرا زنستیزی از پایههای اصلی ساختار حاکمیت به شمار میرود.
واکنشهای بینالمللی به موج اعدامها
در هفته گذشته، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل ولکر تورک و عفو بینالملل و شماری از نهادهای مدافع حقوق بشر، موج اعدامها در ایران را محکوم کرده و خواستار توقف فوری آن شدند. در همین راستا، پارلمان اروپا نیز قطعنامهای در محکومیت اعدامها و سرکوبهای هدفمند حکومت ایران تصویب کرد و خواستار افزایش فشارهای بینالمللی بر رژیم ایران شد. در این قطعنامه از دولتها خواسته شده است هرگونه روابط و تعامل سیاسی با رژیم ایران را به توقف اجرای احکام اعدام مشروط کنند.
اعضای کارزار « سه شنبه های نه به اعدام » بار دیگر از نهادهای حقوق بشری بینالمللی و افکار عمومی جهان خواستند با اتخاذ اقدامات مؤثر، مانع ادامه اعدامها در ایران شوند و در کنار مردم ایران و مطالبات آنان برای آزادی، عدالت و لغو مجازات اعدام بایستند.
