در ادامه افزایش اعتراضها نسبت به اجرای احکام اعدام و تشدید نگرانیهای عمومی درباره وضعیت زندانیان سیاسی، کارزار سه شنبههای نه به اعدام با انتشار بیانیهای تازه به روند رو به گسترش صدور و اجرای این احکام واکنش نشان داد. همزمان با انتشار این بیانیه، گزارشها حاکی است که امروز سهشنبه، زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان کشور در اقدامی اعتراضی، برای یکصد و هفدهمین هفته متوالی دست به اعتصاب غذا زدهاند.
بخش قابل توجهی از این زندانیان را زنان زندانی سیاسی تشکیل میدهند که در زندانهای قرچک ورامین، اوین، بند زنان زندان سپیدار اهواز، بند زنان زندان عادل آباد شیراز، بند زنان زندان زاهدان، بند زنان زندان یزد و بند زنان زندان رشت دوران حبس خود را سپری میکنند. این کارزار که طی ماههای اخیر با حمایت گسترده شهروندان همراه بوده، بر ضرورت توقف فوری اعدامها و رسیدگی به مطالبات جامعه تأکید دارد.
بیانیه کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» و واکنش به اعدامهای اخیر
متن بیانیه کارزار صدو هفدهمین سه شنبههای نه به اعدام به شرح زیر می باشد:
با گرامی داشت یاد ۱۲ زندانی سیاسی اعدام شده
بعد از ۵۲ روز قطعی دیجیتال و اینترنت و بیخبری که اکنون بطور نسبی باز شده است، این بیانیه را رو به مردم شریف ایران مینویسیم.
در حالی صدوهفدهمین هفته کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» را برگزار می کنیم که روز گذشته حکومت قاتل حاکم بر ایران دو تن دیگر از زندانیان سیاسی حامد ولیدی و محمد معصوم شاهی را اعدام کرد.
حکومت اعدامی که از احساسات و خشم عمومی نسبت به این اعدامها نگران است، مذبوحانه تلاش میکند این زندانیان و دیگر بازداشتیها و اعدامیهای اخیر را به جاسوسی و ارتباط با اسراییل متهم کند تا اعدامهای خود را در شرایط جنگی توجیه نماید. اما این اتهامات واهی علیه مردان و زنان دلاوری که هیچ هدفی جز برابری، آزادی و استقلال ایران و ایرانی ندارند و از همه چیز خود در این راه گذشتهاند، بهطور مضاعف نفرت عمومی را بر میانگیزد.
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» در ابتدای سال ۱۴۰۵ نیز با یک جنایت دیگر توسط حکومت اعدامی مواجه شد که در آن شش تن از اعضای خود را با نامهای وحید بنی عامریان، پویا قبادی، شاهرخ(اکبر) دانشورکار، بابک علیپور، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر در هفته صد و پانزدهم از دست داد.
در شب ۹ فروردین سال جاری دهها تن از سرکوبگران زندان قزلحصار به سرکردگی اشکان کمالی، حسن قبادی و قاسم صحرایی، شبانه به صورت وحشیانه و غیرانسانی به بند زندانیان سیاسی واحد ۴ زندان قزلحصار یورش بردند و با ضرب و شتم شدید، تمامی افراد این بند که اغلب از اعضای کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» بودند را از بند خارج کرده و به بند انفرادی فرستادند و شش تن از افراد فوق الذکر که توسط قاضی افشاری محکوم به اعدام شده بودند، به دار آویختند آنها در حالی سر به دار شدند که دادرسی آنها هنوز به پایان نرسیده بود، بدون آخرین ملاقات با خانواده هایشان و در بیخبری مطلق.
حکومت خونخوار همراه با آنها ۴ زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴را نیز با اسامی امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم در بیخبری و بدون ملاقات آخر اعدام کرد تا نشان دهد میراثدار خمینی است که جنگ را نعمت میدانست و فرصتی برای کشتن و دار زدن.
حکومت ترسان و لرزان از انقلاب مردم ایران، تاکنون پیکر هیچ کدام از این جانباختگان راه آزادی و برابری را به خانوادههایشان تحویل ندادهاست تا اینچنین خانوادهها را مورد شکنجه روحی و روانی قرار دهد.
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» صمیمانه با خانوادههای این زندانیان اعدامی اعلام همدردی میکند. خانوادههایی که هرگز خسته نشدند و هر هفته در سرما و گرما با این کارزار همراهی کردند و “نه به اعدام” را که خواست عمومی مردم ایران است فریاد زدند.
حکومت ستمکار و درمانده “ولایت فقیه” در ماه فروردین دستکم ۱۲ تن را که تمامی آنان از زندانیان سیاسی بودند، به پای چوبههای دار فرستاد و اینگونه از زندانیان سیاسی انتقام گرفتهاست.
اکنون که جنگ و مصائب آن بر فضای ایران سایه افکنده و تمام توجهات به آن معطوف شدهاست، حکومت نامشروع حاکم بر کشورمان برای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه، دست به اعدامهای سیستماتیک میزند تا مانع قیام و انقلاب گردد. امروز بسیاری از معترضان دی ماه ۱۴۰۴ در سلولهای انفرادی و سیاهچالهای رژیم در بی خبری کامل به سر میبرند که طبق اخبار رسیده تنها در بند ۳۵ واحد ۳ قزلحصار دهها تن در انفرادی محبوسند و بیشتر این زندانیان جوان هستند و جان آنان در خطر جدی است.
کارزار «سه شنبههای نه به اعدام» کلیه نهادهای حقوق بشری و مجامع بینالمللی را برای نجات جان زندانیان سیاسی زیر حکم اعدام فرامیخواند و خواهان فشار جدی و عملی بر حکومت ایران است
ما از تمام فعالان حقوق بشری، صنفی، مدنی، سیاسی و هر کس که مخالف اعدام است، میخواهیم در شرایط اختناقی که حکومت خیابانها را به گروگان گرفته و حکومت نظامی ایجاد کرده مرعوب نشوند و جهت مقابله با این سرکوبها و صفهای طویل اعدام به هر شکل ممکن اعتراض کنند. بیشک آینده از آن کسانی که بهای آزادی را پرداختهاند.
