هفته گذشته دو دختر نوجوان ۱۶ و ۱۷ ساله در شهر سقز به دلیل مشکلات ناشی از ازدواج اجباری دست به خودکشی زده جان سپردند.
مورد اول مربوط به یک دختر نوجوان ۱۶ ساله به نام سروه کمالی است. او در حالی که با ازدواج مخالف بود به زور پای سفره عقد نشست. پس از شروع زندگی مشترک مورد بدرفتاری از طرف همسر و خشونت خانگی قرار می گیرد. او به خانواده اش گفت که نمی تواند به این زندگی ادامه بدهد و حتی گفته بود که خودش را خواهد کشت. اما کسی مشکلات او را جدی نگرفت و نهایتاً روز ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ پس از یک ماه، خود را حلق آویز کرد.
دو روز پس از این واقعه دلخراش، دختر نوجوان دیگری در حالی که فقط ۱۷ سال داشت اقدام به خودکشی کرد و جان سپرد. علت خودکشی این دختر نوجوان نیز این بود که به زور نامزد کرده بود و قرار بود که ازدواج کند.
یک منبع آگاه محلی گفت: «از فروردین تا کنون به مدت ۳ماه چندین نوجوان زیر ۱۸ سال در سقز خودکشی کردند. مهم ترین علت خودکشی در میان دختربچه ها ازدواج های اجباری و کودک همسری است.» (سایت حکومتی رویداد ۲۴ – ۱۰ تیر ۱۴۰۱)
کودک همسری و ازدواج های اجباری و زودهنگام یکی از مصادیق خشونت علیه زنان است اما رژیم آخوندی دائماً آن را ترویج می کند. خودکشی در میان قربانیان کودک همسری افزایش یافته است.
خانه امن اسمی بدون محتوا برای زنان و دختران ایرانی
در سقز خانه امن وجود ندارد. دختران و زنانی که در معرض خطر و خشونت قرار دارند برای مراجعه به خانه امن باید به سنندج بروند.۲ خانه امنی که در سنندج وجود دارد هم کاری برای این زنان نمی کند. این خانه امن نیز تنها ۳ روز و نهایتاً یک هفته زنان را نگهداری کرده و بعد از این مدت زنان خشونت دیده را به خانواده برمی گردانند.
خانه های امنی که در سنندج هستند از امکانات مکفی جهت نگهداری زنان و دختران جوان برخوردار نیستند و بر اساس دستورالعمل هایی که به آنها داده می شود زنان را سریع تعیین تکلیف کرده و به خانواده برمی گردانند. (سایت حکومتی رویداد ۲۴- ۱۰ تیر ۱۴۰۱)
