نود و هفتمین هفته کارزار«سه شنبه های نه به اعدام» در ۵۵ زندان سراسر کشور در حالی برگزار شد که موج تازه اعدام‌ها، این دوره را به یکی از خونین‌ترین هفته‌های سال ۱۴۰۴ بدل کرده است. بنا بر گزارش‌ها، طی ده روز اخیر نزدیک به صد زندانی اعدام شده‌اند؛ آماری که نگرانی‌های گسترده‌ای درباره تشدید سرکوب قضایی و امنیتی برانگیخته است.
در بیانیه این هفته کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» با هشدار نسبت به ادامه این روند آمده است که جامعه سیاسی، دانشجویان و همه وجدان‌های بیدار باید در کنار زندانیان محکوم به اعدام و خانواده‌های دادخواه بایستند و صدای اعتراض را هرچه رساتر به گوش جامعه جهانی برسانند. در این بیانیه تأکید شده است که تقابل علنی با چرخه اعدام می‌تواند یکی از اصلی‌ترین ابزارهای سرکوب حکومت را به چالش بکشد و مسیر مطالبه حق حاکمیت مردم را هموارتر سازد.
خانواده‌های دادخواه: نه به اعدام هیچ کس
در این هفته نیز خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و بازماندگان کشته‌شدگان سال‌های اخیر، به خیابان ها آمدند و با در دست داشتن تصاویر عزیزان خود شعار می‌دادند:
- «نه به اعدام هیچ‌کس»
- «اعدام‌ها را متوقف کنید»
- «از کارزار سه شنبه های نه به اعدامحمایت کنید»
این خانواده‌ها می‌گویند حضورشان نه‌فقط برای دادخواهی گذشته، بلکه برای جلوگیری از تکرار مرگ‌های بیشتر است.
کارزاری که به ستون مقاومت تبدیل شده است
استمرار منظم و هفتگی این کارزار در فضایی که تحت سلطه سرکوب و کنترل شدید امنیتی است، آن را به یکی از شاخص‌ترین جلوه‌های مقاومت تبدیل کرده است. مشارکت‌کنندگان می‌گویند «سه شنبه ها در خیابان بودن» نماد ایستادگی در برابر حکومتی است که به گفته آنان بقای خود را بر «ترس و مرگ» بنا کرده است.
کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» اکنون نه‌فقط در زندان‌ها، بلکه در سطح جامعه نیز به صدایی محوری برای مقابله با چرخه بی‌وقفه اعدام تبدیل شده است.
