پیکر بی‌‌جان، مثله شده و به آتش کشیده شده یک دختربچه ۹ ساله به نام فاطمه‌زهرا حسین‌بر ۴ روز پس از ربوده شدن در شهرگشت از توابع سراوان، در جنوب شرق ایران، کشف شد.
روز جمعه ۲۸ فروردین ۱۴۰۵، این دختربچه ۹ ساله توسط سرنشینان مسلح یک خودروی پژو بدون پلاک، ربوده شد. پیکر فاطمه‌زهرا در حالی میان زباله‌های اطراف شهر کشف شد که او را سوزانده بودند.
روز دوشنبه ۳۱ فروردین پیکر بی‌جانش توسط اهالی کشف شد. منابع محلی از بریدن هر دو دست این کودک خبردادند. پیکر فاطمه‌زهرا به دلیل شدت سوختگی قابل شناسایی نبود و خانواده تنها پس از انتقال مادر به محل، از طریق کف پا، هویت او را تأیید کردند.
پیکر فاطمه‌زهرا حسین‌بر روز سه شنبه ۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، در قبرستان شهر گشت از توابع سراوان استان سیستان و بلوچستان، با حضور گسترده مردم برگزار شد. فضای این مراسم به شدت سنگین و اندوه‌بار بود. خیابان‌ها و مسیرهای منتهی به قبرستان گشت، شاهد تجمع مردمی بود که برای همدردی با خانواده حسین‌بر آمده‌بودند.
خانواده فاطمه‌زهرا از اقشار کم‌درآمد جامعه است. پدرش کارگری در یک نانوایی در شهر است. نزدیکان خانواده تأکید کردند که آنها هیچ‌گونه اختلاف یا خصومت شخصی با فرد یا افراد دیگری نداشته‌اند.
سکوت نهادهای مسئول در رژیم زن‌ستیز‌آخوندی، موجی از خشم و بی‌اعتمادی را در میان مردم منطقه تشدید کرده‌است. در استان سیستان و بلوچستان که سال‌ها تحت حضور سنگین نیروهای امنیتی و نظامی رژیم ولایت فقیه قرار دارد، وقوع چنین جنایاتی علیه یک کودک ۹ ساله و نبود پاسخی درباره عاملان آن، بیش از هر چیز از هم پاشیدگی نیروهای رژیم و شکست کامل ادعای «تأمین امنیت» را آشکار می‌کند.
ساختار امنیتی این رژیم هیچ‌گاه در جهت امنیت و حفاظت مردم، به‌ویژه زنان و دختران ایرانی اقدامی نکرده‌است و این نیروها اساساً برای کنترل و سرکوب آنها عمل می‌کنند.
نهادهای حقوق بشری بلوچستان اعلام کردند این جنایت در حالی رخ می‌دهد که طبق آمارهای ثبت شده توسط این نهادها در سال ۲۰۲۵، ۴۵ کودک در بلوچستان کشته یا مجروح شدند. جنایتی که نقض پیمان نامه حقوق کودک می‌باشد.
