در پی قطعیهای پیدرپی برق و آب در خوابگاههای دخترانه، شامگاه دوشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۴ جمعی از دانشجویان دختر دانشگاه شیراز دست به تجمع اعتراضی زدند.
این حرکت اعتراضی علیه قطعی آب و برق تا نیمههای شب ادامه یافت. دانشجویان دختر در شیراز با سر دادن شعارهایی علیه حکومت همراه بود.
دانشجویان شعار می دادند:
«دانشجو داد بزن، حقتو فریاد بزن»
«دانشجو میمیرد؛ ذلت نمیپذیرد»
«آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست»
این اعتراض نشاندهنده نارضایتی فزاینده در میان جوانان و بهویژه دانشجویان دختر است که سالها با تبعیض، فشار و شرایط دشوار زیستی در محیطهای آموزشی و خوابگاهی روبهرو هستند.
پیام روشن این تجمع خطاب به مقامات رژیم نیز این بود: یا به بحران قطعی آب و برق پایان دهید، یا باید آماده مواجهه با خشم مردم باشید.
