تهران — در حالی که غبار ناشی از قیام سراسری، تاریخی و خونینی که در دی ماه ایران را فراگرفت در حال فروکش کردن است، جزئیات جدیدی از بهای سنگینی که زنان در خطوط مقدم پرداختهاند، آشکار میشود. در میان اسامی تازه تأیید شده از قربانیان سرکوب وحشیانه رژیم آخوندی در دی ماه ۱۴۰۴، نام مهسا جلیلیان به چشم میخورد؛ رزمنده مقاومت ۳۰ سالهای که جان باختن او امروز به طور رسمی از سوی سازمان مجاهدین خلق ایران تأیید شد.
مهسا جلیلیان، از اعضای «کانونهای شورشی» سازمانیافته مجاهدین، در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ در شهر اسلامآباد غرب در استان کرمانشاه، هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی رژیم قرار گرفت. جان باختن او که پیش از این در فهرست مفقودشدگان قرار داشت، بر نقش برجسته و پرمخاطرهای که زنان جوان در مبارزه مداوم برای سرنگونی رژیم آخوندی به عهده گرفتهاند، مهر تأیید میزند.
رویارویی مرگبار
به گفته منابع مقاومت، مهسا جلیلیان جان خود را در اوج سرکوب رژیم از دست داد. در حالی که هزاران تن از شهروندان به خیابانها آمده بودند، واحدهای سازمانیافته به طور فعال برای دفاع از غیرنظامیان بیدفاع و عقب راندن مأموران حکومتی وارد عمل شدند.
لحظات پایانی زندگی مهسا در اسلامآباد غرب رقم خورد، جایی که او هدف تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت. جان باختن او در بحبوحه یک بازه زمانی خونین و سهروزه از درگیریهای شدید و مستقیم در سراسر کشور رخ داد؛ محمدصادق علوینژاد، مهندس برق ۳۵ساله نیز در ۱۸ دی در تهران، و رضا وقفی روان، ۴۴ساله در تاریخ ۲۰ دی در شهر ری در جریان رویارویی با پاسداران و نیروهای امنیتی رژیم جان باختند.
سازمان مجاهدین همچنین اسامی ۵ تن دیگر از اعضای کانون های شورشی را که در رویاروییهای شب ۱۸دی ماه با پاسداران به شهادت رسیدند، اعلام کرد.
زنان در خط مقدم جنبش
آنچه در ۷ دی ۱۴۰۴ به عنوان یک اعتراض اقتصادی توسط بازاریان تهران در اعتراض به تورم سرسامآور و فروپاشی ریال ایران آغاز شد، به سرعت به یک شورش سیاسی فراگیر بدل گشت. این جنبش مانند آتش در خرمن، در ۴۰۰ شهرستان و در عمق سیستم دانشگاهی کشور شعلهور شد.
برای زنانی چون مهسا جلیلیان، این اعتراض هرگز صرفاً پیرامون مسائل اقتصادی نبود، بلکه نبردی برای آزادیهای بنیادین به شمار میرفت.
در طول این قیام، زنان نه تنها شرکتکننده، بلکه هدایتگر بودند. سازمان مجاهدین خلق گزارش داد که کانونهای شورشی آن، در جریان قیام دی ماه ۶۳۰ عملیات علیه سپاه پاسداران، بسیج و دیگر نهادهای حکومتی جهت دفاع از محلات غیرنظامی انجام دادند.
مهسا جلیلیان بخشی از جامعه سرکش زنان و جوانانی است که در جریان سرکوب دی ماه، بالاترین بها را پرداختند. از دیگر تلفات زنان ثبتشده در این موج ناآرامی میتوان به زهرا بهلولیپور، دانشجوی دانشگاه تهران اشاره کرد که او نیز در جریان سرکوب خونین قیام دیماه ۱۴۰۴ کشته شد.
بهای سنگین سرکوب
رژیم ملایان برای خفه کردن قیام دیماه اقدام به قطع کامل اینترنت کرد و با بهکارگیری نیروی مرگبار، هزاران غیرنظامی را به قتل رساند.
با وجود خشونت مفرط رژیم که شامل هدف قرار دادن و کشتن دانشگاهیان جوان، ورزشکاران قهرمان و کارگران نوجوان بود، فقدان زنانی چون مهسا جلیلیان، حس عزم و اراده عمیقتری را شعلهور میکند. برای نسلی از زنان ایرانی که تمام عمر خود را تحت یک آپارتاید جنسیتی سیستماتیک سپری کردهاند، ایستادگی جلیلیان در اسلامآباد غرب به عنوان گواهی بر شجاعت و کنشگری سیاسی زنان در یادها خواهد ماند.
