آنا هاوارد شاو (۱۴ فوریهٔ ۱۸۴۷ – ۲ ژوئیهٔ ۱۹۱۹) از پیشگامان جنبش حق رأی زنان در آمریکا، پزشک، کشیش رسمی و اصلاح‌طلب اجتماعی بود که رهبری شجاعانه‌اش نقشی تعیین‌کننده در دگرگون‌کردن جنبش حقوق زنان ایفا کرد. او در انگلستان متولد شد و در مرزهای روستایی ایالت میشیگان رشد یافت؛ جایی که با وجود فقر و محدودیت‌های اجتماعی، موفق شد در دورانی که تحصیلات عالی برای زنان امری نادر بود، مدارک پزشکی و الهیات دریافت کند. تجربه‌های شخصی او از نابرابری، تعهدی مادام‌العمر به برابری سیاسی و اجتماعی زنان در وجودش شکل داد.
آنا هاوارد شاو خطیبی توانا و تأثیرگذار بود و به یکی از برجسته‌ترین چهره‌های جنبش حق رأی زنان در ایالات متحده بدل شد. او از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۵ ریاست انجمن ملی حق رأی زنان آمریکا را بر عهده داشت و در کنار رهبرانی چون سوزان بی. آنتونی، برای پیشبرد راهبردی ملی در کسب حق رأی زنان تلاش کرد. شاو با سفرهای گسترده، سخنرانیهای پرشور و سازمان‌دهی مداوم، حمایت عمومی از حق رأی زنان را در سراسر کشور گسترش داد.
آنا هاوارد شاو مدافعی جدی برای حقوق کارگران
فراتر از مبارزه برای حق رأی، آنا هاوارد شاو مدافعی جدی برای حقوق کارگران، صلح و اصلاحات اجتماعی بود. میراث او نمادی از شجاعت فکری و روشنی اخلاقی است و نقشی مستقیم در شکل‌گیری روندی داشت که به تصویب اصلاحیهٔ نوزدهم قانون اساسی آمریکا در سال ۱۹۲۰ انجامید. امروزه، از او به‌عنوان اصلاح‌طلبی پیشگام یاد می‌شود که با پیوند دادن کنشگری، آموزش و بلاغت، به تقویت دموکراسی و برابری زنان در آمریکا یاری رساند.
