در یکی دیگر از موارد تلخ قتل زنان در ایران، روز یکشنبه ۱ تیر ۱۴۰۴، محبوبه دلاوری، معلم ۴۲ ساله و ساکن شهر آبدانان از توابع استان ایلام، بهدست همسر خود به قتل رسید.
محبوبه دلاوری در جریان یک مشاجره خانوادگی بر سر مسائل مالی و مخالفت همسرش با تصمیم او برای خرید خانهای در شهر سربندر، مورد حمله قرار گرفت. همسر ۴۷ ساله وی با استفاده از یک گلدان، ضربه مرگباری به جمجمه او وارد کرده و موجب قتل او شد.
پیکر محبوبه دلاوری پس از ارتکاب قتل، با پتویی پوشانده شده و جسد وی تا یک شبانهروز در خانه رها شده بود، در حالی که قاتل همچنان در محل حضور داشت.
قتل زمانی فاش شد که یکی از دوستان محبوبه دلاوری، پس از بیپاسخ ماندن تماسهای مکرر خانواده و خاموش بودن تلفن همراه او، نگران شده و به خانه وی مراجعه کرد. او با شنیدن اظهارات همسایگان درباره درگیری شدید شب گذشته، موضوع را به پلیس گزارش داد. مأموران انتظامی پس از حضور در محل، همسر مقتول را بازداشت کردند.
ریشه مشکل
قبل از هر چیز، فجایع اجتماعی آبشخور و ریشه سیاسی دارند و در تحلیل نهایی باید آن را به حساب رژیم ضدبشری و زنستیز آخوندی گذاشت که خاستگاه کلان عقدههای این برهه از تاریخ ایران است. در کانون این عقیده و سیاست انسان ستیز، قربانی شدن زنان و دختران قرار دارد.
چندی قبل در روز ۱۰ اردیبهشت فاطمه برخورداری یک معلم ساکن سبزوار در روز روشن و در انظار عمومی توسط همسرش که یک معلم است به قتل رسید، و پدر فاطمه سلطانی او را در خیابان و در کنار جوی آب کارد آجین کرده و به قتل رساند.
در ۱۹ آبان ماه گذشته نیز، منصوره قدیری خبرنگار به دست همسرش که یک وکیل دادگستری بود به قتل رسید.
این قتل ها پیش از آن که به دست پدر یا همسر انجام شده باشند، به دلیل مجوزهای قانونی پیدا و پنهانی انجام شده است که ساخته و پرداخته اندیشه ارتجاعی رژیم حاکم بر ایران است. رژیمی که هر سه ساعت یک انسان را به دار می آویزد، خشونت علیه زنان را جرم انگاری نمی کند و هیچ حمایت قانونی از زنان آسیب دیده به عمل نمی آورد.
کلام آخر اینکه ریشه یابی آمار فاحش قتل های به اصطلاح «ناموسی» در ایران به زن ستیزی و فرهنگ مردسالار نهادینه شده در قوانین رژیم آخوندی می رسد. رژیمی که به زودی به دست مردم ایران سرنگون خواهد شد.
