غزل مرزبان، نوکیش مسیحی و حقوقدان، بیش از ۴۰ روز است که بدون صدور حکم رسمی در زندان اوین تهران نگهداری میشود. پرونده او نمایانگر شرایط دشوار افرادی است که به دلیل اعتراض به حکومت ایران هدف قرار میگیرند.
بازداشت و زندانی شدن
بر اساس گزارشها، غزل مرزبان، ۴۱ ساله، در تاریخ ۱۵ آبان ۱۴۰۲، در حوالی میدان ولیعصر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. گفته میشود او در اعتراض به ظلم و بیعدالتی اقتصادی حکومت ایران با صدای بلند سخن گفته و خطاب به پاپ فرانسیس از او خواسته بود تا در حمایت از مردم ایران واکنش نشان دهد.
دو روز پس از بازداشت، در تاریخ ۱۷ آبان ۱۴۰۲، خانم مرزبان از بازداشتگاه وزرا به بند زنان زندان اوین منتقل شد، جایی که همچنان در بازداشت به سر میبرد.
دادگاه بدون صدور حکم
خانم مرزبان اخیراً در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران حاضر شد. با این حال، علیرغم برگزاری جلسه، تاکنون هیچ حکمی برای او صادر نشده است و وضعیت او همچنان نامشخص باقی مانده است.
یک منبع نزدیک به خانواده خانم مرزبان تأکید کرد که بازداشت او ارتباطی به تغییر دین او به مسیحیت کاتولیک نداشته و صرفاً به دلیل اعتراضات او علیه حکومت ایران صورت گرفته است.
پیشینه
غزل مرزبان، اهل لشتنشا، شهری کوچک در نزدیکی رشت در شمال ایران است. او فارغالتحصیل رشته حقوق است و در تهران سکونت دارد. مرزبان به آیین مسیحیت کاتولیک گرویده است، تصمیمی نادر و پرریسک در ایران، کشوری که اقلیتهای مذهبی و بهویژه نوکیشان، اغلب با آزار و اذیت مواجه میشوند.
بلاتکلیفی در پرونده غزل مرزبان نمونهای از سرکوب آزادی بیان و محدودیتهای آزادی مذهبی تحت حکومت ایران است. بازداشت و حبس مداوم او بدون طرح اتهام یا صدور حکم مشخص، ماهیت خودسرانه سیستم قضایی این کشور را نشان میدهد که اغلب برای ساکت کردن مخالفان استفاده میشود. فعالان حقوق بشر خواستار آزادی فوری او و توجه بینالمللی به وضعیت زندانیان عقیدتی در ایران هستند.
