دکتر الزی اینگلیس (۱۶ اوت ۱۸۶۴- ۲۶ نوامبر ۱۹۱۷) پزشک، جراح و مدافع سرسخت حقوق زنان بود که میراثی ماندگار در عرصه پزشکی و فمینیسم از خود بر جای گذاشت. او بیشتر بهخاطر تأسیس بیمارستانهای زنان اسکاتلندی برای خدمت در خارج از کشور در طول جنگ جهانی اول شناخته میشود؛ حرکتی جسورانه که در زمانی که ارتش بریتانیا هنوز پزشکان زن را نمیپذیرفت، انقلابی به شمار میرفت.
اینگلیس در هند متولد شد و در ادینبرو تحصیل کرد و از نخستین زنانی بود که در بریتانیا وارد رشته پزشکی شد. اراده و پشتکارش او را به تأسیس مطب پزشکی و بعدها راهاندازی کالج پزشکی زنان در ادینبرو سوق داد؛ مرکزی که راه را برای نسلهای بعدی پزشکان زن هموار کرد.
با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، الزی اینگلیس خدمات خود را به وزارت جنگ بریتانیا پیشنهاد داد، اما با این پاسخ تحقیرآمیز مواجه شد: «بروید خانه و آرام بنشینید.» او اما ساکت ننشست. با راهاندازی یک تیم پزشکی تمامزنانه، در جبهههای فرانسه، صربستان، روسیه و دیگر کشورها مشغول خدمت شد و تحسین جهانی را بهدست آورد. حتی پس از اسارت و بازگشت به کشور، دوباره به میدان بازگشت، تا اینکه اندکی پس از بازگشت به بریتانیا بر اثر بیماری سرطان درگذشت.
امروز، الزی اینگلیس بهعنوان یک قهرمان ملی و زنی پیشرو در پزشکی و عدالت اجتماعی شناخته میشود. نام او در بیمارستانها، یادبودها و دل زنانی که از شجاعت و آرمانهایش الهام گرفتهاند، جاودانه شده است.
