آغاز هفدهمین روز قیام سراسری مردم ایران
سه‌شنبه، ۲۳ دی ۱۴۰۴، اعتراضات ایران و قیام سراسری مردم وارد هفدهمین روز متوالی خود شد و در تهران و بسیاری از شهرهای استان‌ها اعتراض و درگیری گزارش شد. این وقایع نشان‌دهنده ناتوانی رژیم در مهار جامعه‌ای است که عزم خود را برای مقابله با استبداد جزم کرده است.
در تهران، هزاران نفر در منطقه صادقیه جمع شدند و شعار «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند. جوانان معترض با یگان‌های ویژه در مناطق هفت‌حوض، پیروزی، تئاتر شهر، اشرفی اصفهانی، تهران‌پارس و ولی‌عصر مقابله کردند. همچنین تجمعات شبانه‌ای در شهرک اکباتان برگزار شد. در نازی‌آباد، نیروهای رژیم با شلیک بی‌رویه ساچمه‌ای چندین معترض را زخمی کردند.
در ساعات ابتدایی روز، عزاداران در گورستان بهشت زهرا پیکرهای جان باختگان اعتراضات را حمل کرده و شعار «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند، و به این ترتیب مراسم تشییع به اقدامات نمادین اعتراض تبدیل شد.
درگیری‌ها و تشدید جو نظامی در سراسر کشور
اعتراضات و رویارویی‌ها در سراسر ایران ادامه داشت. در مشهد، درگیری بین معترضان و نیروهای سرکوبگر منجر به کشته شدن یک سرهنگ رژیم و سه عضو بسیج شد که روی مردم آتش گشوده بودند. در کرمانشاه، جنگ و گریز شبانه ادامه داشت، به‌ویژه در منطقه طاق‌بستان، جایی که نیروهای امنیتی به سمت معترضان شلیک کردند. نیروهای کمکی از قصر شیرین، روانسر و جوانرود برای تشدید سرکوب اعزام شدند.
در شهر بابک، استان کرمان، مقامات جو نظامی ایجاد کردند، صدها نفر را دستگیر کرده و رئیس اطلاعات شهر در درگیری‌ها زخمی شد. در شهر کرمان، نیروهای رژیم با استفاده از سلاح‌های سنگین به سرکوب معترضان پرداختند. همچنین در شیراز، ایلام، کرج، تبریز و اصفهان درگیری‌های مشابهی رخ داد و معترضان موتورسیکلت‌های اعضای بسیج را به آتش کشیدند.
زنان در اعتراضات شجاعت نشان می‌دهند
شاهدان عینی گزارش می‌دهند که زنان و دختران جوان در اعتراضات شجاعت ویژه‌ای از خود نشان داده‌اند و با ریسک‌های بالایی در فعالیتهای اعتراضی و مقابله با نیروهای رژیم شرکت می‌کنند. مادران جوان با فرزندان خود در تجمعات حضور یافتند و زنان مسن نیز همراه با همسران معلول خود در صندلی چرخدار در اعتراضات شرکت کردند و نشان دادند که مشارکت اجتماعی در قیام گسترده است.
قیامی آگاهانه و سازمان‌یافته
قیام امروز نه خودجوش است و نه کوتاه‌مدت. این قیام گسترده‌تر، سیاسی‌تر و رادیکال‌تر از موج‌های قبلی است و نشان‌دهنده جامعه‌ای است که تجربه، آگاهی سیاسی و ظرفیت سازمان‌یافته طی دهه‌ها مقاومت را در خود جمع کرده است. خواسته‌های معترضان فراتر از مطالبات اقتصادی است و به صراحت خواستار پایان دادن به کل نظام استبدادی هستند.
بیش از چهار دهه مبارزه مستمر
حرکت کنونی ریشه در بیش از ۴۵ سال مبارزه مردم ایران دارد و از قیام‌های سراسری ۹۶، ۹۸ و ۴۰۱ درس گرفته است. این تجارب نشان می‌دهد که جامعه ایران وارد مرحله‌ای جدید شده است؛ مرحله‌ای که در آن اعتراض‌ها پایدار، سازمان‌یافته و مستقیماً نوک هرم قدرت را هدف قرار می‌دهند. کانون های شورشی سازمان‌یافته سازمان مجاهدین خلق نقش مهمی در حفظ مسیر اعتراض و تداوم حرکت مقاومت بین قیام‌ها ایفا کرده‌اند.
استراتژی شکست‌خورده رژیم
رژیم در مواجهه با یک «جامعه انفجاری» از دو مسیر همزمان استفاده می‌کند: سرکوب آشکار شامل دستگیری‌های گسترده، اعدام‌ها و تیراندازی مستقیم، و همزمان جنگ روانی و فریب سیاسی. با تبلیغ جریان‌های سلطنت‌طلب و برجسته کردن شخصیت‌هایی مانند رضا پهلوی، رژیم می‌کوشد در میان معترضان تفرقه ایجاد کند، آلترناتیو دمکراتیک واقعی را به حاشیه ببرد و قیام را به‌عنوان یک حرکت خارجی جلوه دهد.
عزم مردم ایران شکست‌ناپذیر است
با این حال، شعارهای شنیده‌شده در ایران که هم استبداد دینی و هم سلطنتی را رد می‌کنند، نشان‌دهنده یک انتخاب جمعی روشن است. با وجود سرکوب و تبلیغات فریبنده، جامعه‌ای که دهه‌ها در اسارت، تبعید و فداکاری مقاومت کرده است، هیچ نشانه‌ای از عقب‌نشینی نشان نمی‌دهد. قیام با عزم راسخ ادامه دارد، چون ریشه در مسیر تاریخی مقاومت و خواست بی‌چون و چرای آزادی و دمکراسی دارد.
