طی روزهای پنجشنبه و جمعه ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، قیام سراسری مردم ایران با شدت هرچه تمام تر در حداقل ۱۷۳ شهر کشور ادامه داشت و جوانان معترض در حدود ۴۰۰ نقطه با نیروهای سرکوبگر درگیر شدند. با تشدید اعتراضات، قیام ایران وارد مرحلهای تازه شده است.
پنجشنبهشب ۱۸ دیماه، خیابانهای دهها شهر ایران مملو از جمعیت بودند. زن و مرد، پیر و جوان به خیابانها آمدند و شعار «مرگ بر خامنه ای»، «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند. فریاد مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر مردم و جوانان قیام آفرین در نقاط مختلف کشور از جمله در دانشگاه تهران، مناطق ستارخان، هفت حوض، صادقیه و کوکاکولا در تهران، تبريز، سنندج، کرمانشاه به گوش میرسید. در ارومیه مردم شعار میدادند آذربایجان شرفدی پهلوی بی شرفدی.
در منطقه الهیه مشهد، گروهی از زنان شورشگر در مقابل قوای سرکوبگر نیروی انتظامی رژیم شعار می دادند، «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر.» در سراوان، استان سیستانوبلوچستان، زنان اقدام به راهپیمایی در شهر کرده و شعارهای ضدحکومتی سر دادند.

روز جمعه ۱۹ دی، در سیزدهمین روز قیام، اعتراضات و درگیری با قوای سرکوبگر در تهران، مشهد، اصفهان، شیراز، قم، کرج، کرمانشاه، رشت و دهها شهر دیگر ادامه داشت. در تهران ۲۸ منطقه شاهد اعتراضات و جنگ و گریز بین جوانان و نیروهای امنیتی رژیم بود.
ظهر روز جمعه در زاهدان، بعد از نماز جمعه، زنان دلاور بلوچ همپای سایر نمازگزاران به خیابان آمدند و شعارهای «مرگ بر خامنهای» و «از زاهدان تا تهران جانم فدای ایران» سر دادند. قوای سرکوبگر با مهمات جنگی و گاز اشک آور آنها را هدف قرار دادند. حضور زنان بلوچ در این تظاهرات و در فضای محاصره و شلیک نیروی انتظامی و سر دادن شعار «فقر فساد گرونی، میریم تا سرنگونی»، عزم جزم زنان ایران برای سرنگونی فاشیسم مذهبی را بازتاب میکند.
قطع اینترنت و سرکوب خونین
شمار زیادی از قیام کنندگان به دست نیروهای سرکوبگر در شهرهای مختلف بخصوص تهران و شهرهای اطراف آن به شهادت رسیده اند. اقداماتی که بدون تردید مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.
روز ۱۸ دی در فردیس کرج (محله سیاهنوش) نیروهای سرکوبگر با شلیک مستقیم به سوی مردم، جنایت هولناکی مرتکب شدند. در یک نمونه دستکم ۱۰ تن از جوانان به شهادت رسیده یا مجروح شدهاند و پیکرها بر زمین افتاده. رژیم با قطع کامل ارتباطات سعی در پنهان کردن ابعاد این کشتار دارد.

همزمان با قطع اینترنت، خامنهای ولی فقیه رژیم، صبح روز جمعه ۱۹ دی در یک موضعگیری هراسآلود، قیامکنندگان را «تخریبگر» نامید و تهدید کرد که رژیم در مقابل آنها «کوتاه نخواهد آمد». متعاقباً دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی رژیم با صدور بیانیهای اعلام کرد نیروهای امنیتی و قضایی با معترضان «هیچگونه مماشاتی نخواهند داشت.» علی صالحی، استاندار تهران نیز خواستار قاطعیت در برخورد با معترضان دستگیرشده گردید.
به رغم کشتار خونین شب قبل، در زمان انتشار این گزارش، تظاهرات مردم و درگیریها در دهها منطقه در تهران، مشهد، اصفهان، کرج و سایر شهرها ادامه دارد.
بهای سنگین آزادی؛ یک زن در میان جانباختگان
طبق گزارشهای موثق شمار بازداشتشدگان در روزهای اخیر به هزاران تن بالغ میشود. بازداشتگاههای سپاه، نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات و خانههای امن، مملو از جمعیت و حاکی از سراسیمگی دستگاه سرکوب است. تا دو روز پیش برای 650 تن از دستگیر شدگان در تهران پرونده تشکیل شده است و اکثر دستگیر شدگان بلاتکلیف و در شرایط وخیمی به سر می برند.
تاکنون اسامی ۵۴ شهید قیام احراز شده است. در میان آنها اکرم پیرگزی، ۴۰ ساله و مادر دو دختر، روز ۱۷ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات نیشابور از ناحیه شکم هدف گلوله نیروهای سرکوب رژیم ایران قرار گرفت و ساعاتی بعد در بیمارستان جان باخت.





















