زندانی سیاسی کرد، وریشه مرادی، از روز پنجشنبه ۱۹ مهرماه، در اعتراض به افزایش احکام اعدام، تداوم بازداشت خود و محرومیت از ملاقات با خانواده و وکیل به اعتصاب غذای نامحدود دست زده است.
نزدیک به یک سال از بازداشت و بلاتکلیفی زندانی سیاسی وریشه مرادی می‌گذرد. اولین جلسه دادگاه او در تاریخ ۲۷ خردادماه ۱۴۰۳، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. اتهامات مطرح‌شده علیه وی شامل بغی و عضویت در گروه‌های مخالف نظام است.
از اواسط اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، وریشه مرادی از ملاقات حضوری و تماس تلفنی با خانواده و وکیل خود محروم شده است. این اقدام غیرقانونی فشار روانی بیشتری بر وی وارد کرده و نشان‌دهنده تلاش مقامات برای شکستن روحیه وی می باشد.
در جلسه دادگاه روز یک‌شنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۳، قاضی صلواتی به وکلای وریشه مرادی اجازه دفاع از موکل خود را نداد. دومین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات وریشه مرادی در تاریخ ۱۴ مهرماه برگزار شد.
وریشه مرادی، فعال حقوق زنان کرد و از اعضای جامعه زنان آزاد شرق کردستان (KJAR) است. وی روز ۱۰ مرداد ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در حومه سنندج بازداشت شد.
در اواخر مردادماه همان سال، از بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و نهایتا در روز ۵ دی ماه ۱۴۰۲، با اتمام مراحل بازجویی به بند زنان اوین منتقل گردید.
وریشه مرادی، اهل سنندج، در بهمن ماه ۱۴۰۲، توسط شعبه پنجم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران تفهیم اتهام و پرونده وی به ظن عضویت در یکی از گروه های اپوزیسیون از بابت اتهام بغی به شعبه پانزدهم دادگاه انقلاب تهران ارجاع شد.
گزارش ها حاکی از آن است که وریشه پنج ماه اول حبس خود را در سلول انفرادی در بازداشتگاه اداره اطلاعات در سنندج و در بند ۲۰۹ در زندان اوین گذراند و در آنجا برای گرفتن اعترافات دروغین به شدت تحت شکنجه قرار گرفت.
بازداشت و بلاتکلیف نگه داشتن زندانی، یکی از موارد نقض جدی حقوق بشر است که ماده ۹ و ۱۴ «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی» را نقض می کند. طبق قوانین حقوق بشری، هر فردی که بازداشت می‌شود، حق دارد در اسرع وقت از دلایل بازداشت خود مطلع شود و به‌طور عادلانه و بدون تأخیر به دادگاه معرفی شود.
