روز چهارشنبه، بیست وسوم تیرماه، لایحه کاهش ساعات کار زنان شاغل با شرایط خاص، تصویب شد. براساس این لایحه، ساعت کاری زنان شاغل سرپرست خانواده یا زنانی که فرزندان با نیازهای ویژه دارند به ۳۶ ساعت در هفته کاهش پیدا میکند.
فعالان حقوق زنان این لایحه را باعث افزایش آمار بیکاری زنان می دانند.
یک فعال حقوق زنان گفت: «کارفرمایان در ایران حقوق کارگران تماموقت را نمیپردازند و آنها را بدون هیچ دلیلی اخراج می کنند. قانون جدید نیز با کم کردن ساعات کاری، تنها بر مشکلات زنان شاغل خواهد افزود».
امکان مشارکت زنان ایرانی در بازار کار ، براساس آمارهای سازمان مدیریت و برنامهریزی رژیم، حدود یازده درصد است در حالی که این رقم در برخی کشورها ازجمله در بعضی کشورهای اسکاندیناوی به ۸۰ درصد میرسد.
