این اسم سرود ملی بچه های زیر زمین است: «بهار تو راهه»
اولین بار این سرود را از بچه های زیر زمین شنیدم که آنها را هم با ما به گوهر دشت تبعید کرده بودند.
اگر درست یادم باشد در سالن ۱۴ گوهردشت بودیم.
آنها نزدیک ۱۵ نفر بودند. روز اول دوم ورودمان به بند بود که شهین حیدری، مجاهد قهرمانی از خطه جنوب، بلند شد ایستاد و بقیه بچه های زیر زمین هم ایستادند. شهین با صدای محکم و رسایش بلند اعلام کرد: «سرود ملی زیر زمین» و شروع کرد به خواندن. او قسمتهای تک خوانی سرود را می خواند و بقیه بچه های زیر زمین هم با کُر او را همراهی می کردند.
یکی دو روز بعد رفتیم هواخوری. پنجره سالن برادران به این هواخوری باز می شد. جلوی پنجره ها کرکره های فلزی پهنی را جوش داده بودند که کسی به هواخوری دید نداشته باشد. یعنی فقط می توانستند بشنوند. پاسدارها تمام مدت هواخوری مراقب بودند که با برادران تماس نداشته باشیم.
«بچه های زیر زمین» اما تصمیم گرفتند که سرود ملی شان را برای برادران هم بخوانند. بنابراین برادران را صدا کردند که بیایند پشت پنجره هایشان سرود آنها را بشنوند و باز شهین حیدری برنامه را با صدای بلند اعلام کرد و همه با هم سرود ملی «بچه های زیر زمین» را برای برادران هم خواندیم و به آنها هم یاد دادیم.
حرکت آنقدر محکم و هماهنگ و جمعی انجام شد که پاسدارانی که ناظر بودند هیچ كاري نتوانستد بکنند.
گفتم بچه های زیر زمین، چون آنقدر لحظه هایم با آنها گره خورده است که فکر می کنم همه آنها را می شناسند. بچه های زیر زمین اشاره به حدود ۱۵ تا ۲۰ زن قهرمان مجاهدي است که از سال ۶۱ و ۶۲ تا ۶۵ بیشتر مدت حبسشان را در زیر زمین زندان اوين گذرانده بودند. زیر زمین اتاقی بود با مساحت خیلی کوچک که زیر سلولهای انفرادی ۲۰۹ قرار داشت و این خواهران را که گاهاً تعدادشان به ۲۰ نفر می رسید بدون هیچ امکانات و هواخوری در آنجا نگه می داشتند.
افراد این اتاق زندانیان تقریباً ثابتی بودند. بیشتر از زنان زندانی به اصطلاح پرونده سنگین یا زیر حکم و یا کسانی بودند که شکنجه گران و بازجوها و زندانبانان به خصوص لاجوردی – جلاد اوین – روی آنها حساسیتهای خاصی داشتند و مصر بودند این قهرمانان مقاوم در بند عمومی نباشند چون شخصیت، منش و ویژگیهایی انسانی و انقلابی که داشتند باعث دلگرمی و مقاومت اطرافیانشان می شد. به اين خاطر اکثر آنها مدت ۴ یا ۵ سال را در همین زیر زمین در شرايطي فراسوي طاقت انسان گذراندند.
اگر چه آنها بطور فيزيكي در كنار سايرين نبودند، اما روحیه سرشار و مقاومت و پایداری و ارزشهای والای آنها حتی در نبودشان هم الهام بخش بقیه زندانیان بود. به خصوص نفس همین وجودشان در زیر زمین به دیگران انگیزه پایداری و کوتاه نیامدن در برابر شکنجه گران و زندانبانان را می داد.
در همین زیر زمین آنها تصمیم گرفتند یک سرود به نام «سرود ملی زیر زمین» برای خودشان بسازند تا اگر هر یک از آنها ولو برای مدت کوتاه به بند عمومی منتقل شدند آن را به عنوان سرود رسمی «بچه های زیر زمین» برای همه بخوانند. سرودی که در سردترین سردیها و سختترین سختیهای ظلمتکده اوین، ندا و نوید می داد که «بهار تو راهه… برامون شادی می آره».
با شنیدن صدای پای بهار سال ۹۵ و نو شدن طبیعت یاد «سرود ملی زیر زمین» افتادم که حدود ۲۰ زن مقاوم و مجاهد حتمیت آمدن آن و رفتن سیاهی و انجماد آخوندها را در شب ترین شبهای زندان به همه بشارت دادند. زنان قهرمان و مجاهدان شهیدی که خود تجسم بهار آزادی در زیر زمین ها و سلولهای رژیم زن ستیز آخوندها بودند. مجاهدینی چون شهین حیدری، فرنگيس كيواني، سودابه منصوری، حوريه بهشتي تبار، شهين پناهي، زهره عين القين، شهين جلغازي، سودابه شهپر، فاطمه حمزه اي، مريم توانايان فرد، دكتر شور انگيز كريمي، حكيمه، رضيه آيت الله شيرازي و افسانه شير محمدي
در طليعه بهار زيباي طبيعت و نوروز ۱۳۹۵ به یاد این زنان قهرمان پیشتاز و مجاهد سرود آنها را به نشانه تداوم راه و رسمشان كه همان ايستادگي تا آخرين نفس و مبارزه تا پيروزي است ترنم مي كنيم. سرودی که از غم مردم شروع می شود و با بشارت آمدن بهار ادامه پیدا می کند و با مرهم گذاشتن بر درد و غم خلق محروم، خاتمه پیدا می کند.
نام و یادشان الهام بخش زنان این «نیروی تغییر» در ایران باد.
غم مردم تو چشم من چه نوری داره آتیش گواهه آتیش گواهه
عشق یاران تو قلب من چه جوشی داره چشمه گواهه چشمه گواهه
کی میاد لاله بکاریم کی میاد لاله بکاریم تو شب پر از ستاره
کی میاد خورشید بیاریم کی میاد خورشید بیاریم تو راه هزار سواره
زمستون رفت و باز بهار تو راهه بهار تو راهه بهار تو راهه
پرستوی مهاجر نغمه میخوونه بهار تو راهه بهار تو راهه
کی میاد لاله بکاریم کی میاد لاله بکاریم تو راه هزار سواره
کی میاد خورشید بیاریم کی میاد خورشید بیاریم تو شب پر از ستاره
الا ای آهوی وحشی اسیر صیاد سنگدل چشم تو همه اش تو راهه
الا ای ایرون در بند اسیر جلاد و دژخیم غم تو سایه اش رو ماهه
برامون خبر میاره برامون خبر میاره
کی میاد لاله بکاریم کی میاد لاله بکاریم تو راه هزار سواره
کی میاد خورشید بیاریم کی میاد خورشید بیاریم تو شب پر از ستاره
