دقیقاً یک ماه پس از جان باختن سحر خدایاری، تعداد محدودی از زنان ایرانی که روز پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸ اجازه ورود به استادیوم آزادی را پیدا کردند، فریاد می زدند: «دختر آبی جای تو خالی!»
به این ترتیب، زنان ایرانی نشان دادند که حضور خود در استادیوم آزادی را مدیون سحر خدایاری هستند، زن جوانی که «دختر آبی» نام گرفت. سحر در شهریورماه گذشته در اعتراض به مجازات سنگین زندان به خاطر تلاش برای ورود به استادیوم و دور زدن ممنوعیت ورود زنان، خود را به آتش کشید.
در پایان بازی مقدماتی جام جهانی 2022 بین ایران و کامبوج، بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران به سمت قسمت حصارکشیده و ایزوله شده زنان رفتند تا با ادای احترام به زنان تماشاچی با خواست زنان ایران مبنی بر لغو ممنوعیت ورود به استادیوم اعلام همبستگی کنند.
بعد از ۴۰سال، این اولین بار بود که زنان ایرانی توانستند برای ورود به استادیوم و تماشای بازی فوتبال مردان برای خود بلیط خریداری کنند.
بلیط های قسمت زنان ظرف چند دقیقه تماماً به فروش می رسیدند. آنها همه ۳۵۰۰ بلیطی که از استادیوم ۱۰۰هزار نفره به آنها اختصاص داده شده بود را خریدند. و این صحنه غریبی ایجاد کرده بود: گوشه ای از استادیوم با انبوه جمعیت فشرده زنان در حالی که بقیه استادیوم تقریباً خالی بود.
به رغم تقاضای بالا و ظرفیت استادیوم که عمدتاً خالی مانده بود، مقامات ایران تلاش نکردند سهمیه زنان را افزایش بدهند.
البته یک گروه دیگر از زنان نیز در استادیوم آزادی وجود داشتند. مأموران زن نیروی انتظامی که مراقب تماشاچیان زن بودند. و تعداد قابل توجهی از مأموران لباس شخصی که در میان تماشاچیان نشسته بودند.
دوربین های مدار بسته همه حرکات را تحت کنترل داشتند. زوجها از هم جدا می شدند و زنان را با اتوبوس به جایگاه شان می بردند تا از رفتن آنها به سایر نقاط ورزشگاه جلوگیری کنند.
دادن اجازه یافتن تعداد محدودی از زنان برای ورود به استادیوم آزادی یک اقدام تبلیغی توخالی از سوی رژیم ایران محسوب می شود مگر اینکه رژیم اعلام کند که زنان اجازه خواهند داشت در همه مسابقات آتی و در همه استادیوم ها حضور پیدا کنند و محدودیت های تبعیض آمیز علیه ورود زنان به استادیوم ها به طور کامل برداشته شوند.
