معلمان قراردادی، حق التدریس و معلمان سواد آموزی از روز اول تا ۳ تیر در مقابل مجلس رژیم دست به یک حرکت اعتراضی زدند. اکثریت شرکت کنندگان در این حرکت اعتراضی زنان بودند.
معلمان نسبت به وضعیت نامعلوم و نگران کننده، بی ثباتی شغلی و تنگناهای معیشتی خود اعتراض داشتند.
در حالی که معلمان معترض شعارمی دادند. «نه تبعیض نه آزمون، عدالت عدالت» نیروهای سرکوبگر به معترضین حمله ور شدند.
یکی از شرکت کنندگان در این اعتراض گفت، «۳نفر از معلمین را با ضرب و شتم بازداشت کردند. اما معلمین همچنان ایستاده و به اعتراض و شعارهای خود ادامه دادند.»
لازم به ذکر است که برخی از این معلمین حدود ۱۰سال سابقه تدریس دارند، با این حال از سال گذشته از آنها خواسته شد برای استخدام رسمی در آزمون شرکت کنند.
شورای بازنشستگان ایران در حمایت از حرکات اعتراضی معلمان بیانیه ای صادر کرد. در این بیانیه آمده است: «این معلمان سال هاست که تحت عناوین مختلف با دستمزد بسیار پایین با حداقل امکانات و مزایا در شرایط عدم امنیت شغلی، امر آموزش و تعلیم را به دانش آموزان بعهده داشته و هر سال نگران تر از سالهای قبل دغدغه تضمین شغل و تأمین مناسب معاش را دارند. این معلمان که سالها تجارب تدریس را در سابقه خود داشته و با این شرایط بطور طبیعی حق تقدم استخدامی را دارند، همچنان بلاتکلیف و منتظر پذیرش و جذب در آموزش و پرورش هستند.»
در ایران تحت حاکمیت ملایان، وضعیت زندگی معلمان که بیش از نیمی از آنها را زنان تشکیل می دهند، از استانداردهای جهانی به شدت فاصله دارد. ماهها محرومیت معلمان از دریافت حقوق، تبعیض و بی عدالتی در تعدیل حقوق معلمان، محرومیت از دریافت پاداش، اضافه کاری، بیمه و حق درمان از جمله مسائلی هستند که زندگی را برای معلمان دشوار کرده و دغدغه آنها را به جای کیفیت آموزش کودکان و نوجوانان به امرار حداقل معاش خود و خانواده هایشان تغییر داده است.
