زندانی سیاسی نرگس محمدی طی ملاقاتی که در روزهای اخیر با مادرش عذرا بازرگان داشته به شکنجه های روانی بر اثر مشاهده اعدام زندانیان در زنجان اشاره کرده است.
خانم بازرگان صحبتهای دخترش را این چنین شرح داد، «نرگس می گفت که ۲روز پیش هم یکی از همبندی هایش را پس از ۶سال انتظار اعدام کردند. اعدامی ها ۲۴ساعت قبل از اجرای حکم در سلول انفرادی قرنطینه منتقل می شوند و این مدت زمان، وقایع اتفاقی هم برای اعدامی و هم برای هم بندانش شکنجه روانی هولناکی است.»
این مادر همچنین توضیح داد، «نرگس امروز صدای گرفته ای داشت و با حزنی که کمتر از او سراغ داشتم گفت که اول خرداد صبح زود برای ورزش به حیاط رفتم، چند نفر بودیم. در سکوت صبحگاهی صدای شیون و فریاد و ضجه شنیدیم. ایستادم و به صداها گوش کردم. صدای کودکانی بود که پدرشان را صدا می زدند. فریاد زنانی بود که در فضای زندان می پیچید. اعدام مردی بود که پس از ۴سال انتظار به دار آویخته شد. از اجرا تا تحویل جنازه، صدای شیون و فریاد لحظه ای در زندان قطع نمی شد.»
نرگس محمدی که سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر بود در این ملاقات تصریح کرد، «سال ۹۱ در این بند بیش از ۱۵نفر محکوم به اعدام داشتیم. متأسفانه هنوز علی رغم اینکه مجازات اعدام از جرایم قاچاق مواد مخدر برداشته شده اما باز هم در این بند با جرایم قتل و زنا، زنان محکوم به اعدام داریم و من از این آمار هولناک اعدام در شهرستان کوچکی مثل زنجان در تعجب و وحشتم. جامعه ما پیکر پر درد و رنجوری است و زندان های عادی، زخم سر باز کرده ای هستند که عمق پیکر پر درد و بی رمق آن را نشان می دهد.»
نرگس محمدی افزود، «سال ۹۱ بازجوی وزارت اطلاعات در بازداشتگاه ۲۰۹ گفت تو را که ادعای دفاع از حقوق زنان داری میفرستمت به زندان عادی زنان تا بدانی از چه زنانی دفاع می کنی! الان هم با اینکه ۱۰ سال از ۱۶ سال حبسم صرفا به دلیل فعالیت هایم علیه اعدام است، اما راضی نشدند و من را به زندانی فرستادند تا نظاره گر لحظه به لحظه اجرای احکامی باشم که به دلیل مخالفت با آن، متحمل حبس های سنگین و محرومیت های سختی شده ام.»
