مهدیس حسینی متولد ۹ تیر ۱۳۸۵ و اهل آمل بود.
روز ۳۰ یا ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ و در سن ۱۶ سالگی در جریان اعتراضات آمل به ضرب گلوله مأموران رژیم از ناحیه پا مجروح شد و پس از درمان اولیه در بیمارستان، به خانه بازگشت.
پس از بازگشت به خانه، مأموران امنیتی با تماسها و پیامهای تهدیدآمیز، او و خانوادهاش را به مدت ۱۲ روز زیر فشار قرار دادند. در نهایت، روز ۱۱ آبان ۱۴۰۱، هنگامی که مادرش او را برای رفتن به سر کار تنها گذاشت، مأموران به خانه آنها وارد شدند و او را به قتل رساندند. مادرش جسد او را در حالی که کف از دهان و خون از گوشش جاری بود، در اتاقش پیدا کرد.
پس از قتل مهدیس حسینی، رژیم آخوندی مادرش را مجبور کرد در مقابل دوربین سناریوی دیکته شده حکومتی را تکرار کند. وی گفت که دخترش به علت «قرص بازی» و مصرف ترامادول خودکشی کرده است. نهادهای امنیتی حتی اجازه کالبدشکافی جسد مهدیس را ندادند و پس از ۴ روز فشار و گرفتن مصاحبه اجباری از مادرش، جسد را برای خاکسپاری تحویل خانواده دادند.
مهدیس حسینی، دختر جوانی که با عشقی به آزادی، در جریان اعتراضات شرکت کرد. او دکلمههایی را به زبان مازندرانی در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده بود. در نهایت، مأموران او را در خانهاش به قتل رساندند و با تهدید و فشار، مانع از کالبدشکافی و بیان حقیقت درباره مرگ او شدند.
