در حین جمع زدن اخبار و وقایع ماههای فوریه و مارس، تعداد مادران جوان و زنان بارداری که در میان زنان قربانی خودکشی وجود داشتند بسیار تکاندهنده بود.
آمار خودکشی در ایران هیچوقت شفاف نیست و معمولاً در مطبوعات درج نمی شوند. به طور مثال، در سال ۹۶ ما توانستیم ۷۵ گزارش خودکشی زنان از مندرجات مطبوعات گردآوری کنیم. در حالی که در شهریورماه ۹۷، یک مقام حکومتی که برای اولین بار در ایران آمار خودکشی را اعلام می کرد عدد ۱۳۶۵ را برای خودکشی زنان در سال ۹۶ فاش ساخت.
با توجه به این واقعیت، ما توانستیم اخبار مربوط به ۶ خودکشی زنان در ماه فوریه و ۱۲ مورد در مارس را گردآوری کنیم. از این ۱۸مورد، ۷ مورد مربوط به مادران جوان و زنان باردار و ۴ مورد مربوط به دختران نوجوان ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۸ ساله بود.
در اواخر اسفندماه در ارومیه، یک مادر جوان که بعد از ماهها موفق به خرید گوشت برای خوراک دو فرزندش نشده بود، در مقابل چشم آنها خود را دار زد.
در تاریخ ۱۵ اسفند ۹۷ در ایلام، مینا شهیدی، ۳۸ ساله، مادر سه کودک بیگناه، از شدت فقر خود را حلق آویز نمود.
روز ١٠ اسفند ۹۷ ، یک زن ٢۵ ساله با هویت پریسا نظری که متأهل و صاحب دو فرزند بود، خود را در سرپل ذهاب حلق آویز کرد. سرپل ذهاب مرکز زلزله ویرانگر آبان ۹۶ بود.
لیلا رمضانی، ۲۴ساله، باردار و مادر یک کودک یک ساله، روز ۱۲ اسفند در ثلاث باباجانی به زندگی خود خاتمه داد. این شهر نیز از مناطقی بود که در اثر زلزله آبان ۹۶ به شدت خسارت دید.
فرشته کهراریان، ۳۰ ساله که شش ماهه باردار بود در اثر فقر و تنگدستی به روی خودش، همسرش و کودک خردسالش نفت ریخت و خودشان را به آتش کشید. فرشته کهراریان در اثر شدت سوختگی در بیمارستان درگذشت.
پرشنگ کریمی، ۲۲ ساله و باردار، روز اول اسفند خود را در سرپل ذهاب حلق آویز نمود.
روز ۲۱ بهمن، زهرا رحمتی از شدت فقر جان خود و دو پسر ۳ و ۶ ساله اش را گرفت.
چنین درصد بالایی از مادران جوان و زنان باردار در میان قربانیان خودکشی، پدیده جدیدی است که از فشار شدیدی که خانواده های فقیر و کم درآمد در ایران متحمل می شوند حکایت دارد. سیل اخیر تنها بر شدت فشار و بر تعداد خانواده های فقیر افزوده است.
