صبح روز پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، لیلا زرافشان در زندان مرکزی سنندج به دار آویخته شد.
لیلا زرافشان آخرین زنی است که در دوران ریاست جمهوری روحانی قربانی حکم ضدبشری اعدام در حاکمیت زن ستیز آخوندی می شود. وی از ۵ سال پیش به اتهام قتل همسرش در زندان مرکزی سنندج به سر می برد.
اعدام این زن همانند بسیاری از زنانی که تاکنون اعدام شده اند تا لحظه تنظیم این خبر در رسانه های حکومتی انعکاسی نداشته است. طبق تحقیقات انجام شده اکثر زنانی که مرتکب قتل همسر می شوند، خود قربانی خشونت خانگی بوده اند.
رژیم ایران دارای بالاترین رکورد اعدام در جهان به نسبت جمعیت می باشد. این رژیم از اعدام به عنوان ابزاری برای حفظ قدرت و خاموش کردن جامعه ناراضی که اکثریت شان در زیر خط فقر زندگی می کنند استفاده می کند. احکام ضد انسانی اعدام، شلاق و زندان های طویل المدت به خصوص در مورد زنان ایرانی در انتهای روندی کاملاً غیراستاندارد و غیر قانونی به اجرا در می آید.
اعدام لیلا زرافشان تعداد زنان اعدام شده در دوران روحانی را به ۹۵ تن می رساند.که ۷تن از آنان تنها در کمی بیش از ۳ماه از آغاز تابستان به دار آویخته شده اند.
پیش از این در ۳ شهریور ۱۳۹۸، یک زن ۳۸ ساله در زندان مرکزی مشهد اعدام شد. ۴ زن زندانی ظرف یک هفته در تیر و مرداد اعدام شدند. ملیحه صالحیان در زندان مرکزی مهاباد، زهرا صفری مقدم، ۴۳ ساله، در زندان مرکزی نوشهر، و آراسته رنجبر و نازدار وطنخواه نیز که از ۱۵ سال قبل در زندان به سر می بردند روز سه شنبه اول مرداد ماه ۹۸، در زندان مرکزی ارومیه قربانی ماشین مرگ آخوندها شدند.
شمار واقعی اعدام شدگان و سایر قربانیان دستگاه قضاییه حکومتی آخوندی را باید بسیار بالاتر از این در نظر گرفت چرا که عمده اعدامها در ایران در خفا و دور از چشم مردم صورت می گیرد و تنها عاملان و آمران آن شاهد این مجازات ها هستند.
