نگاهی اجمالی به ماده سوم از طرح شورای ملی مقاومت ایران درباره حقوق و آزادی های زنان
حق فعالیت سیاسی و اجتماعی آزادانه، رفت و آمد و مسافرت بدون نیاز به اجازه دیگری، سومین ماده از طرح حقوق و آزادی های زنان در ایران آزاد فردا می باشد. این طرح در سال۱۳۶۶، بهاتفاق آرا در شورای ملی مقاومت به تصویب رسید.
شاید برای زنان و دختران در کشورهای اروپایی و آمریکا زیاد قابل فهم نباشد که بر اثر ۴۰ و اندی سال حاکمیت رژیم زن ستیز آخوندها چه سدها و موانعی آنهم به صورت عمدی و البته به اسم دین و اسلام بر سر راه پیشرفت و رشد زنان و دختران ایرانی به صورت سیستماتیک و از طریق قوانین مدنی گذاشته شده است.
اما حقوق و آزادی هایی که در بسیاری از کشورها یک امر بدیهی و مسلم است، در ایران برای زنان و دختران یک رویا است. محقق کردن این رویا و استیفای حقوق و آزادی های زنان، امری است که شورای ملی مقاومت ایران از جمله اهم وظایف خود بعد از سرنگونی رژیم ملایان قرار داده است.
حقوق زنان در زمینه فعالیت های سیاسی
رژیم زن ستیز آخوندی در زمینه فعالیت سیاسی جایی برای زنان باقی نگذاشته و هر زن ایرانی که عقیده سیاسی مخالف این نظام دارد نه تنها جایش مانند فعالین مرد در زندان است، بلکه باید مانند نیکا شاکرمی ۱۶ساله و ترانه موسوی و هزاران زن جوان دیگر با رذیلانهترین تعدیهای ماموران و شکنجه گران دست و پنجه نرم کنند. هدف رژیم از این رذیلت ها این است که بقیه زنان از ترس چنین سرنوشتی به کنج خانه پناه ببرند و لب فرو ببندند.
عدد ۱۲۰هزار شهید مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق از دهه ۶۰ تا به امروز که بخش قابل توجهی از آنان زنان و دختران بودند سند غیرقابل انکار منع هر گونه فعالیت سیاسی برای زنان و دختران در ایران است.
نگاهی به قوانین مدنی در مورد حق فعالیت اجتماعی زنان
رژیم ملایان همه ابزار قانونی و دولتی را در خدمت به حاشیه راندن زنان به کار می برد.
به طور مثال در ماده ۱۱۰۵ قانون مدنی آمده است: در روابط زوجین ریاست خانواده از خصائص شوهر است. بنا به ماده۱۱۱۷ قانون مدنی رژیم ملایان، شوهر می تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود مرد یا زن باشد منع کند.
همچنین بند ۳ ماده ۱۸ قانون گذرنامه به صراحت صدور گذرنامه برای زنان شوهردار را به موافقت کتبی شوهر موکول می کند. اما تا قبل از ازدواج، اجازه خروج زن به پدر یا جد پدری سپرده شده است.
بر اساس ماده ۱۹ همین قانون نیز حتی پس از اعلام موافقت کتبی، در صورتی که شوهر به اصطلاح پشیمان شود می تواند از این موافقت کتبی عدول کرده و مانع از خروج زن از کشور شود. (سایت حکومتی ایسنا – ۱۱ آبان ۱۴۰۱)
زنان متأهلی که خواستار شرکت در آزمون دستیاری دندانپزشکی باشند، ملزم به اخذ رضایت شوهر هستند. بر اساس این تعهدنامه شوهر رضایت می دهد همسرش پس از پایان دوره آموزشی، در هر محلی که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تعیین کرد، خدمتش را بگذراند. (روزنامه حکومتی اعتماد – ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹)
جلوگیری شوهر از اشتغال و خروج همسر
برخی موارد خیلی گزنده از این مکانیزم در رسانه های حکومتی نیز منعکس شده است.
در مهرماه ۹۹ و در اوج همه گیری پاندمی کرونا، با حکم دادگاه تجدید نظر استان تهران، یک پزشک زن متخصص اورژانس در بیمارستان های امام حسین و بقیه الله تهران به دلیل شکایت همسرش، از کار طبابت ممنوع شد. این پزشک روزانه ۱۸۰ تا ۲۰۰ بیمار مبتلا به کرونا را معاینه می کرد. (سایت حکومتی خبر فوری – ۲۱ مهر ۱۳۹۹)
در زمستان سال ۹۹، سمیرا زرگری، سرمربی تیم ملی اسکی آلپاین، به دلیل ممانعت همسرش از کشور ممنوع الخروج اعلام شد. او نتوانست همراه تیم خود برای رقابت ها به ایتالیا برود. (روزنامه حکومتی شرق – ۲۹بهمن ۱۳۹۹)
در شهریور سال ۱۳۹۴ همسر نیلوفر اردلان، فوتبالیست تیم ملی زنان ایران مانع تمدید پاسپورت این ورزشکار ملی پوش به منظور حضور او در جام ملت های آسیا ۲۰۱۵ مالزی شد.
دو سال پس از این ماجرا، زهرا نعمتی پرچمدار بازی های المپیک ۲۰۱۶ ریو و قهرمان پاراالمپیک ریو در رشته تیروکمان توسط شوهرش ممنوع الخروج شد.
ممنوعیت زنان در زمینه موسیقی و هنر
یکی دیگر از این ممنوعیت ها در زمینه موسیقی و هنر است. علی خامنه ای ولی فقیه ملایان در سال ۱۳۹۸ در یک فتوای جدید مجدداً بر ممنوعیت خوانندگی زنان تأکید کرد.
روز ۲۷ دی ۱۳۹۹، دو تک خوان یک گروه موسیقی زنان در کرمانشاه به نام گلاریس به دلیل شرکت در تولید یک کلیپ تبلیغاتی برای یک فروشگاه مبل فروشی، احضار و توسط پلیس امنیت نیروی انتظامی بازداشت و بازجویی شدند. (خبرگزاری حکومتی خبرآنلاین – ۲۸ دی ۱۳۹۹)
مهدیس ابراهیمیان، یک نوجوان تکنواز دو تار، در این باره گفت بارها برای اجرای برنامه از قبل با او هماهنگ شده و چند روز وقت گذاشته و تمرین کرده اما قبل از مراسم به او اطلاع دادند که اجرایش کنسل شده و به خاطر اینکه دختر است اجازه اجرا ندارد. (خبرگزاری حکومتی ایلنا – ۱۴ تیر ۱۳۹۹)
آنچه در این فشرده بیان شد، تنها گوشه کوچکی از محدودیت هایی است که زنان و دختران شجاع ایران به دلیل به دلیل قوانین و مقررات زن ستیزانه رژیم آخوندی متحمل می شوند. آنها با نصب العین قرار دادن شعار «زن، مقاومت، آزادی» در مبارزه برای سرنگونی رژیم سرکوبگر ملایان، هم نقش برابر و پیشتاز خود در رهایی جامعه را به اثبات می رسانند و هم راه رسیدن به حقوق و آزادی های خویش را هموار می کنند.
