سرکوب فعالان سیاسی کرد در میانه سرکوب سایر فعالان در ایران توجهات را برمی انگیزد. طی ماه گذشته زنان زندانی سیاسی کرد تحت پیگرد و بازداشت قرار گرفتند و چند حکم ضد انسانی و حبس طویل المدت برای آنها صادر شد.
سرکوب وحشیانه ملیت های مقاوم از جمله اکراد، یکی از سیاست های ۴۰ ساله رژیم برای بقای حکومت است.
گزارش حاضر از وضعیت زنان فعال مدنی و زندانی سیاسی کرد است که در تیرماه ۹۹ با احکام سنگین و ظالمانه و فشارهای زیادی در زندان روبه رو شده اند.
زندانی سیاسی کرد زینب جلالیان با حکم حبس ابد تحت انواع فشارها و شکنجه های روحی و روانی به بیماری های زیادی مبتلا شده است. زینب جلالیان از روز ۳۱ خرداد ۹۹ در اعتصاب غذا به سر می برد. زینب روز ۱۰ اردیبهشت ۹۹ به صورت ناگهانی توسط مأموران امنیتی از زندان خوی خارج شد. مأموران زندان او را به مدت دو روز با دستبند و پابند از زندان خوی به ارومیه و کرمانشاه و از آنجا به دادسرای اوین و در نهایت به زندان قرچک منتقل کردند. پس از انتقال به زندان قرچک به کرونا مبتلا شد. وی در تاریخ ۵ تیر ۹۹ از بند قرنطینه زندان قرچک به مکان نامعلومی منتقل شد که بعدا مشخص شد به انفرادی زندان کرمان منتقل شده است.
زهرا محمدی زندانی سیاسی کرد در تاریخ ۲۲تیر ماه ۹۹ از طریق یک پیامک از سوی دادگاه انقلاب سنندج، به ده سال حبس محکوم شد. جرم زهرا آموزش زبان کردی است! زهرا محمدی ۲۰ روز وقت دارد به این حکم اعتراض کند. طی دورانی که زهرا در بازداشت بود، بازجویان بارها او را مجبور به همکاری با وزارت اطلاعات و امضای اعترافات از پیش تهیه شده کرده بودند. آنها او را تهدید کردند که اگر همکاری نکند اعضای خانواده اش را نیز بازداشت خواهند کرد.
روز ۳۱ تیر ۹۹ کاربران فضای مجازی در یک توفان توییتری با هشتگ زهرا محمدی را آزاد کنید به ده سال حکم زندان برای او اعتراض کردند. دانش آموزان زهرا محمدی با انتشار یک تراکت اعلام کردند: «اگر آموزش و فراگیری زبان کردی جرم است ما همه با افتخار مجرم هستیم. زهرا محمدی تنها نیست. تمام کردستان زهرا محمدی است.»
سکینه پروانه یکی دیگر از زندانیان سیاسی کرد است. سکینه پروانه از تاریخ ۲۹ خرداد ۹۹ در اعتراض به آزار و اذیت خود طی دوران بازداشت و همچنین فشار بر روی خانواده اش دست به اعتصاب غذا زد. این زندانی سیاسی در اواسط تیر ماه سال ۹۹ پس از انتقال از زندان قرچک ورامین به زندان اوین به اعتصاب غذای خود پایان داد.
سکینه پروانه در تاریخ ۱۸ بهمن ۹۸ توسط وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و ۱۰ روز در سلول انفرادی بود. وی در اوایل اسفند ۹۸ به بند زنان زندان اوین منتقل شد. سکینه پروانه به دلیل شعار نویسی در اوین به عنوان تنبیه به زندان قرچک منتقل شد. وی در این انتقال مورد ضرب و شتم قرار گرفت. ۴ روز با دستبند و پابند در سلول انفرادی بود و سپس به بیمارستان روان درمانی امین آباد در تهران منتقل شد. پس از ۲۵ روز به بند قرنطینه زندان قرچک برگردانده شد.
این زندانی سیاسی نهایتاً با اتهام بر هم زدن امنیت کشور به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی در طول دوران بازداشت و بازجویی از داشتن حق وکیل محروم بود. سکینه پروانه متولد سال ۱۳۶۷ و از کردهای کرمانج اهل استان خراسان رضوی می باشد.
فرانک جمشیدی از اعضای جمعیت سبز کردستان و فعال محیط زیست روز ۸ تیر ۹۹ توسط نیروهای وابسته به وزارت اطلاعات سنندج بازداشت شد. وی طی این مدت تا کنون تحت بازجویی قرار دارد. فرانک جمشیدی روزها در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج و شب ها به کانون اصلاح و تربیت (زندان زنان) سنندج بازگردانده می شود. اتهام این فعال محیط زیست «تبلیغ علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی» اعلام شده است.
بر اساس آمار شبکه های حقوق بشر کردی طی تیر ماه امسال دست کم ٤٦ شهروند کرد در شهرهای مختلف کردستان بە اتهام فعالیت سیاسی، عقیدتی، کارگری و مدنی توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده اند. همچنین ١٩ شهروند کرد بە اتهام فعالیت سیاسی و مدنی از سوی دستگاه قضایی حکومت جمعا بە تحمل ٧١ سال و ٦ ماه حبس و٧٤ ضربە شلاق محبوس شدە و یک فعال مذهبی نیز بە اعدام محکوم شدە است.
پیش از این پریسا سیفی هنرمند کرد، در تاریخ ۲۱ آبان ۹۸ بازداشت و به ۳ سال زندان محکوم شد.
مژگان کاووسی، نویسنده و محقق کرد، با اتهام انتشار تصاویر شهدای قیام آبان ۹۸ در شهر مریوان و جوانرود بازداشت و ابتدا به ۵ سال حبس محکوم شد حکم وی در دادگاه تجدید نظر به ۶ سال و ۳ماه افزایش پیدا کرد.
