سازمان ثیت احوال ايران گزارش كرد كه 30 هزار دختربچه بین 10 تا 14 سال در 9 ماه نخست سال 92 در ايران ازدواج كرده اند.
در سطح بین المللی کنوانسیون های مختلفی در ارتباط با ازدواج کودکان وجود دارد كه ايران در این ميان، از سال 1372 به صورت مشروط به كنوانسيون حقوق كودك پیوسته است.
کنوانسیون حقوق کودکان در مجموع حاوی 54 ماده و دو پروتکل اختیاری است که بنا بر ماده ی نخست آن، افراد زیر 18 سال را صرف نظر از جنسیت، کودک شناسایی کرده است.
در قوانین داخلی ایران، سن ازدواج، نخستین بار در سال 1313 بنا بر ماده 1041 قانون مدنی، 15 سال شمسی برای دختران و 18 سال شمسی برای پسران به عنوان حداقل سن ازدواج تعیین شد. اين استاندارد سني بارها تغيير كرد تا اينكه پس از انقلاب اسلامی، در سال 1361 با توجه به سن بلوغ 9 سال قمری برای دختران و 15 سال قمری برای پسران، سن ازدواج به پایین ترین حد خود رسانده شد. این قانون به مدت 20 سال پابرجا بود. سپس در سال 1381 تغییر كرد و حداقل سن ازدواج برای دختران 13 و برای پسران 15 سال تمام شمسی در نظر گرفته شد.
موارد استثنایی هم در قانون آخوندي گنجانده شده است که بنا به صلاحدید و در صورت رضایت والدین و رای مثبت دادگاه، امکان ازدواج کودکان حتی زیر سن مشخص شده هم وجود دارد.
پس ازدواج زیر سن قانونی در ايران، نه تنها غیرقانونی نيست بلکه با توجه به صلاحیت دادگاه، امری کاملا ممکن و موافق با قوانین است.
«محمد لطفی» فعال حقوق کودکان معتقد است که در این طرز تفکر، فقط استفاده ابزاری از دختران ملاک بوده است. اين امر کودک آزاری و سوء استفاده از کودک محسوب می شود. (ايرنا- 19/5/93)
