یک زن کرد به نام سرگول اکبری به طرز هولناکی با ضربات چکش آهنی به دست شوهرش به قتل رسید.
روز چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹۳۰، سرگول اکبری ۴۲ ساله مادر سه فرزند توسط همسرش با چکش آهنی که به سر و بدنش کوبیده شده بود جان سپرد. عرفان رشیدی شوهر خانم اکبری پس از این عمل هولناک فراری شده است.
سرگول اکبری در محله حسن آباد سنندج با همسر معتادش زندگی می کرد. این مرد بارها او را مورد ضرب و شتم قرار داده بود.
بر اساس گزارشات رسانه های کردی، از ابتدای سال ۲۰۲۲ تا کنون یعنی طی ۵ ماه، ۶ زن در شهرهای سنندج، کرمانشاه و سقز به دست همسران خود به قتل رسیده اند.
زن کشی یکی از فجیع ترین انواع خشونت علیه زنان است که تحت حاکمیت زن ستیز رژیم ملایان رواج پیدا کرده است. کشتن زنان و دختربچه ها با ساطور، قمه، چاقو و داس خبری است که به روال معمول خبرهای هفته و روز تبدیل شده است.
زن کشی بی پرده محصول بلافصل فرهنگ آخوندی است
فجایع اجتماعی آبشخور و ریشه سیاسی دارد. در تحلیل نهایی باید آن را به حساب رژیم ضدبشری و زن ستیز آخوندی گذاشت که خاستگاه کلان عقده های این برهه از تاریخ ایران است. در کانون این عقیده و سیاست انسان ستیز، قربانی شدن زنان و دختران قرار دارد.
قوانین زن ستیزانه و قضائیه ظالم رژیم آخوندی قاتلان زنان را از مجازات معاف می کنند. لایحه به اصطلاح منع خشونت علیه زنان که رژیم ایران بعد از هر نمونه فجیع تلاش می کند به وسیله آن افکار عمومی را آرام کند ۱۰ سال است که توسط ارگانهای مختلف حکومتی دست به دست شده و به تصویب نرسیده است. هر چند که این لایحه پیشاپیش توسط همین قضائیه از هر گونه کارایی خالی شده و قتل زنان را جرم انگاری نمی کند.
قانون مجازات آخوندی هم به زبان کاملاً مردسالارانه قتل زنان را مشروع کرده است.
کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران توجه گزارشگران ویژه ملل متحد خشونت علیه زنان و حقوق بشر در ایران و سایر کارشناسان ذیربط را به تبرئه قاتلان زنان جلب می کند و خواستار اقدام جدی جهت محکومیت رژیم آخوندی در این رابطه می باشد.
چنین رژیمی شایان عضویت در کمیسیون مقام زنان ملل متحد نیست و کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت خواستار اخراج نماینده رژیم آخوندی از این کمیسیون می باشد.
