سخنرانی شیلا نینوایی از جامعه ایرانیان کالیفرنیای شمالی در مراسم چهلمین سالگرد مقاومت عادلانه مردم ایران
روزی که من پا در این راه گذاشتم ۱۴سال بیشتر نداشتم و نمیدانستم چه مسیری را در پیش رو دارم اما در هرگام آموختم، انتخاب کردم و قدم بعدی را محکمتر برداشتم.
و خدا را شاکرم که مرا با این مسیر آشنا و بدان هدایت کرد و ایمان راسخ دارم که در هر گام او بود که دستم را گرفت.
زندگی زیباست
زندگی اتشگهی دیرنده پابرجاست
گر بیفروزیش
رقص شعله اش در هر کران پیداست
ورنه خاموشست و
خاموشی گناه ماست
پس از سالها زمینه سازی پیشتازان و نثار خون مبارزان در نهایت در سال۵۷ دیکتاتوری سلطنتی با قیام مردم سقوط کرد. اما خمینی با فرصتطلبی و در غیبت رهبران واقعی که یا در زندان بودند و یا اعدام شده بودند، توانست رهبری انقلاب را سرقت کند و برای اینکه بر اوضاع مسلط شود بیدرنگ به سرکوب و سلاخی مخالفان پرداخت. خمینی بنا بر ماهیت ارتجاعیش اولین تیغ را بر صورت زنان کشید و به طور همزمان به قلع و قمع مبارزان پرداخت. از حمله به مراکز مجاهدین تا سرکوب اقوام و رخنه و تفرقه در صفوف مبارزان. اما در این میان مجاهدین با رهبری و درایت برادر مسعود و با جانفشانی میلیشیا مقاومتی سترگ را در برابر فاشیسم ولایت فقیه آغاز کردند.
در ۳۰خرداد۶۰ که نمایشی از سازماندهی، قدرت و از خودگذشتگی مجاهدین و میلیشیا بود خمینی ماهیت سفاک خود را بیشتر از پیش رو کرد و تظاهرات را به خاک و خون کشید و سپس با اعدام صدها جوانی که حتی یک سنگ هم به سمت دشمن پرتاب نکرده بودند ثابت کرد که تنها زبان قاطعیت را میفهمد و مبارزه مسلحانه تنها گزینه پیش رو است. و بدین سان بود که نقطه عطفی در تاریخ مقاومت رقم خورد.
حالا۴۰ سالِ پر فراز و نشیب از آن زمان گذشته و رژیم با قرار دادن جلاد قتلعام در مقام ریاست جمهوریش به درماندگی خودش اعتراف و ورود به فاز سرنگونیش را قطعی کرده و به مجامع بین المللی نشان داده که زمان مماشات با آنها به پایان رسیده و دول غربی باید در طرف مردم بیاستند و قاتلان را به پای میز محاکمه بکشند.
