زینب جلالیان خواستار بازگشت به زندان خوی شد و تهدید کرد که اگر طی روزهای آینده بازگردانده نشود اعصاب غذا خواهد کرد. این زندانی سیاسی کرد در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه ۹۹ به زندان قرچک منتقل شد و در این زندان به ویروس کرونا مبتلا شده است. وی در بند قرنطینه زندان قرچک بدون رسیدگی های پزشکی و درمان مشخص محبوس می باشد.
یک فعال حقوق بشر در تاریخ ۲۷ خرداد در حساب فیس بوک خود با اشاره به انتقال زینب جلالیان به زندان قرچک نوشت: «در این مدت او را در بند قرنطینه قرچک بدون کوچکترین امکانات متعارف زندان و در شرایط سختی رها کرده اند. با وجود ابتلا به ویروس کرونا، شرایط او را تغییر نداده اند. می گوید وقتی که او را بابت بیماری کرونا به بیمارستان بردند حتی هنگام معاینه هم دستبندش را باز نکردند و پزشک با دستبند او را معاینه کرد. او در این مدت به هرکسی توانسته نامه نوشته و تماس گرفته اما همچنان نسبت به شرایطش بی توجهی شده است.»
زینب جلالیان خواستار بازگشت به زندان خوی می باشد از قول وی نقل شده است: «با این که پس از ۱۳ سال زندان، دیگر توانی برای اعتصاب در من نمانده، اما چنانچه تا چند روز آینده از قرچک منتقل نکنند دست به اعتصاب غذا خواهم زد.»
زینب جلالیان زندانی سیاسی کرد اهل ماکو از ۱۳سال قبل در زندان به سر می برد. حکم اعدام او در سال ۱۳۹۰ با یک درجه تخفیف به حبس ابد تبدیل شد. او در این مدت تنها یک بار برای آزمایش و اسکن ریه به بیمارستانی خارج از زندان انتقال یافت. دنیز جلالیان خواهر زینب پیشتر گفته بود خواهرش را به زندان قرچک منتقل کرده اند تا او را آزار بدهند و کاری کنند تا در معرض ویروس کرونا باشد. همچنین با دور کردن زینب از شهر زادگاهش عملا امکان دیدارهای گاه به گاه خانواده را هم از او گرفته اند.
سهیلا حجاب وکیل زندانی که در بند قرنطینه زندان قرچک با زینب جلالیان هم اتاق است نیز از روز ۲۷ خرداد در اعتراض به ادامه نگهداری خود در زندان قرچک و عدم انتقال به زندان اوین دست به اعتصاب غذا زد. وی همچنین خواهان پایان یافتن فشار نهادهای امنیتی بر خانواده اش شده است.
