تشدید وخامت سلامتی بعد از ۱۷سال در زندان
زندانی سیاسی زینب جلالیان به دلیل شکنجههای شدید فیزیکی که در زمان بازداشت و پس از آن متحمل شده، از مشکلات جدی سلامتی رنج میبرد. بیماریهای او شامل اختلال بینایی، ناخنک چشم، آسم، مشکلات کلیوی و گوارشی است. طی سالها، وضعیت سلامتی او به دلیل بیتوجهی مقامات به نیازهای پزشکی او بدتر شده است.
گزارش شده است که وضعیت جسمانی او به دلیل درد شدید در ناحیه پهلوی راستش وخیمتر شده است. با این حال، مقامات زندان یزد، جایی که او در حال حاضر نگهداری میشود، دسترسی او به مراقبتهای پزشکی ضروری را رد کردهاند.
بازگشت به بند بدون ویزیت پزشک متخصص
در اوایل تیرماه ۱۴۰۳، جلالیان به دلیل درد شدید در ناحیه پهلوی راست به بهداری زندان منتقل شد. با این حال، بدون اینکه توسط پزشک متخصص مورد معاینه قرار گیرد، به بند بازگردانده شد. با وجود درد مداوم، مقامات زندان هیچ تلاش جدی برای انتقال او به بیمارستانی خارج از زندان یا ترتیب ملاقات با پزشک متخصص نکردهاند. این اقدامات به عنوان ابزاری برای شکنجه بیشتر او تلقی میشود.
در حال حاضر، به دلیل عدم رسیدگیهای پزشکی، زینب جلالیان دچار لکهها و جوشهای پوستی در صورت، شانهها و سینه خود شده است. او درخواست انتقال به بیمارستان برای انجام سونوگرافی و آزمایشات بیشتر را کرده است، اما درخواستهای او بیپاسخ ماندهاند.
مراقبت پزشکی مشروط به نوشتن ندامتنامه
در خرداد ۱۴۰۳، تیمی از بازجویان و مقامات وزارت اطلاعات دو بار با زینب جلالیان در زندان مرکزی یزد ملاقات کردند و از او خواستند که ازای دریافت مراقبتهای پزشکی ندامتنامه بنویسد. جلالیان این درخواست را رد کرده و تأکید کرده که درمان و آزادی مشروط برای رسیدگیهای پزشکی حق مشروع اوست.
در آبان ۱۴۰۲ نیز او توسط بازجویان وزارت اطلاعات تهدید شد که تا زمانی که اظهار ندامت نکند، از همه حقوق اولیه خود، از جمله دسترسی به خدمات پزشکی محروم خواهد بود. جلالیان این اقدام را مصداق شکنجه دانست و قاطعانه آن را رد کرد.
افزایش فشار برای اعترافات اجباری
جلالیان بارها تحت فشار قرار گرفته تا جلوی دوربین اعتراف کند، اما او بهطور مداوم از این کار خودداری کرده است. پس از اینکه در زندان دیزلآباد کرمانشاه نگهداری شد، در آذر ۱۳۹۳، به طور مخفیانه و بدون اطلاع قبلی به خانواده و وکیلش به زندان خوی منتقل شد.
در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، به طور ناگهانی از زندان خوی به زندان قرچک ورامین منتقل شد. در حالی که در اعتصاب غذا بود، جلالیان در تاریخ ۵ تیر ۱۳۹۹، از زندان قرچک ورامین به زندان کرمان منتقل شد. او در حالی در سلول انفرادی در زندان کرمان نگهداری میشد که پیش از آن در زندان قرچک به کرونا مبتلا شده بود و وضعیت سلامتیاش به شدت وخیم بود.
روز سهشنبه، ۱ مهر ۱۳۹۹، پس از سه ماه سلول انفرادی و با وجود وضعیت وخیم جسمی، جلالیان به زندان کرمانشاه منتقل شد. در تاریخ ۲۰ آبان ۱۳۹۹، او در یک تماس کوتاه تلفنی با خانوادهاش اطلاع داد که به زندان یزد منتقل شده است.
پس از چندین بار انتقال از زندانی به زندان دیگر، جلالیان هم اکنون در زندان یزد نگهداری میشود و با وجود ۱۷سال حبس، حتی یک روز مرخصی برای درمان پزشکی نداشته است.
ممانعت از رسیدگی پزشکی به عنوان شکل از شکنجه و نقض حقوق بشر
ممانعت عمدی از دسترسی زندانیان به مراقبتهای پزشکی، میتواند به عنوان نوعی شکنجه یا رفتار بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز تلقی شود. چنین اعمالی به عنوان جنایات بینالمللی شناخته شده و تحت قوانین بینالمللی حقوق بشر و حقوق بشردوستانه به شدت محکوم شدهاند.
