یک زن در زندان نوشهر حلق آویز شد.
زنی که هویت او تنها با حروف اختصاری «م. الف» مشخص شده است صبح روز چهارشنبه ۱۰بهمن ۹۷ در زندان نوشهر، واقع در استان مازندران، به دار آویخته شد.
وی از ۶سال پیش که به اتهام قتل عمد حکم اعدام دریافت کرده بود در زندان به سر می برد.
این ۸۷ مین زنی است که در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی حلق آویز می شود.
رژیم ایران از اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب و خاموش کردن جامعه ناراضی که اکثریت شان در زیر خط فقر زندگی می کنند، از بیکاری رنج می برند و از حق آزادی بیان محروم هستند استفاده می کند. اعدام وسیله ای است که به ملایان کمک می کند قدرت را حفظ کنند.
ایران دارای بالاترین رکورد اعدام جهان به نسبت جمعیت می باشد. بیش از 3600 تن در ایران تنها طی پنج سال دوران ریاست جمهوری روحانی اعدام شده اند.
ایران تنها کشوری در جهان است که در آن زنان و جوانان زیر ۱۸سال به وفور به طنابهای دار سپرده می شوند.
روز اول دیماه، یک زن ۲۵ ساله به نام نوشین، و روز ۲۲ آبان یک زن ۲۷ساله به نام شراره الماسی حلق آویز شدند.
هم اکنون حداقل ۱۱ زن در زندان قرچک به دلیل واکنش نشان دادن در مقابل خشونت و در دفاع از خود، زیر حکم اعدام قرار دارند. وضعیت مشابهی در زندانهای سراسر ایران وجود دارد و بسیاری از زنانی که متهم به قتل هستند در دفاع از خود در مقابل خشونت اقدام به این کار کرده اند.
پیش از این در ۱۳مهر ۹۷، کمیسر عالی حقوق بشر ملل متحد میشل باشله با صدور بیانیه ای در محکومیت اعدام زینب سکانوند که ۸۴ مین زن اعدامی در دوران روحانی بود، تأکید کرد که سازمان ملل متحد با استفاده از مجازات مرگ در هر شرایطی مخالف است زیرا هیچ سیستم قضایی در جهان عاری از خطا نیست.
