الهام و سعید افکاری در سالگرد شهادت برادرشان مورد ضرب و شتم و دستگیری قرار می گیرند
استمداد مادر نوید افکاری در سالگرد شهادتش از مردم جهان در رابطه با وضعیت فرزندانش.
صبح امروز یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۰، نیروهای سرکوبگر رژیم ملایان خانواده نوید افکاری را که برای آماده سازی های مراسم اولین سالگرد شهادتش وی به مزارش می رفتند، در ورودی شیراز متوقف کردند. آنها الهام افکاری، خواهر نوید را وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار دادند و برادرش، سعید افکاری، را هم با کتک و مشت و لگد دستگیر کردند.
نیروهای سرکوبگر حساب توئیتری سعید افکاری را مسدود کردند. او چند روز قبل در توئیتی نوشته بود: «در حالی که به سالگرد کشته شدن برادرم نوید افکاری نزدیک می شویم، نهادهای امنیتی با تهدید و فشار در میان فامیل و آشنایان می خواهند مانع ما شوند. ما سه سال است زیر وحشیانه ترین سرکوب های شما ایستاده ایم، هرچند داغدار اما باز هم می ایستیم.»
نوید افکاری در ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ به دلیل شرکت در اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ در شیراز حلق آویز شد. قضائیه رژیم ملایان که در آن زمان تحت ریاست ابراهیم رئیسی بود، این اعدام را سراسیمه به رغم فراخوان های جهانی به اجرا گذاشت.
قرار است مراسم بزرگداشت نوید افکاری در روز دوشنبه ۲۲ شهریور بر سر مزارش در روستای سنگر برگزار شود.
بیانیه مادر نوید افکاری و استمداد از مردم جهان
خانم بهیه نامجو، مادر نوید افکاری، به مناسبت اولین سالگرد اعدام پسرش بیانیه صادر کرد که در رسانه های اجتماعی منتشر شد:
مردم جهان امروز دست به دامان شما هستم. سال گذشته پسرم، جوانمردم، سرو بلند قامت سبز این میهن، بر سکوی اعدام جمهوری اسلامی، مظلومانه، بی پناه، تنها جان باخت.
از آن روز یک سال است وحید و حبیبم را در انفرادی انداخته اند و به وحید گفته اند علیه برادرت حرف بزن تا آزادت کنیم. ای بشریتی که یک روز هم پیمان شدید و اعلامیه جهانی حقوق بشر را نوشتید، صدای سوختن دردناک دل مرا شنیده اید؟
آیا خبر دارید که این نظام پاره جان و تن مرا، بی هیچ گناهی، شکار کرد، ربود و ماه ها در کنج سیاه چاله هایش با غیرانسانی ترین روش های ممکن شکنجه کرد تا به قتل کسی که هرگز ندیده بود، نه می شناخت، اقرار کند؟ که حتی پزشکی قانونی ج.ا. نیز آسیب هایی که بر اثر شکنجه به آن ها وارد شده است را تأیید کرده است. آیا خبر دارید که این نظام هر از چند گاهی تشنه خون جوانی می شود و آنگاه به زندگی و عشق و امید یک ملت دست درازی می کند و یک نفر را می رباید تا چرخ حیاتش با خون بچرخد؟
به قول پسر تنهای بی پناهم، برای طناب دارش دنبال یک گردن می گردد. آیا وجدانی برای بشر مانده که دست روی آتش سوزان دل من بگذارد؟ آیا بشریت هنوز معنا دارد؟
آیا نمی خواهد یک لحظه فکر کند، فقط فکر کند، که امروز نیز ممکن است همه زندگی، همه لحظه های شیرین و ارجمند یک خانواده، همه جان و روان و موجودیتش را به تاراج ببرند و سپس جسد بی جانش را برگردانند تا ثابت کنند، در این رژیم، در هم چنان بر پاشنه جنایت می چرخد؟ آیا وقت آن نرسیده که به خاموشی و فراموشی پایان دهد و این نوای آخر نوید من را بشنود؟
«مردم! اگر من اعدام شدم، همه بدانند در قرن بیست و یکم، با این همه هزینه و ساز و کارهای حقوق بشری و سازمان ملل و شورای امنیت و غیره، یک انسان بی گناه در حالی که تلاش کرد و جنگید، اعدام شد.»
فراخوان به ملل متحد و ارگان های مدافع حقوق بشر
خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران، ضمن محکوم کردن اقدامات سرکوبگرانه و ضدانسانی رژیم ملایان علیه بستگان قهرمان ملی نوید افکاری از مردم ایران به ویژه جوانان شورشگر در شیراز و کازرون و دیگر شهرهای فارس و سراسر ایران خواست با بزرگداشت سالگرد شهادت نوید، یاد و راه او را رو در روی قاتلانش گرامی بدارند.
خانم رجوی همچنین خواستار محکوم کردن اقدامات سرکوبگران رژیم آخوندی علیه بستگان نوید افکاری و دیگر شهیدان و زندانیان سیاسی از سوی دبیرکل، کمسیر عالی و شورای حقوق بشر و گزارشگران ویژه ملل متحد گردید. اعزام هیأت ملل متحد برای بازدید از زندان ها و دیدار با دستگیرشدگان و خانواده های آنها ضرورت مبرم دارد.
