روز شنبه ۱۱ اسفند ماه ۱۴۰۳، هفت زندانی از جمله یک زن به نام آسیه قوی چشم در زندان مرکزی مشهد (وکیل آباد) اعدام شدند.
آسیه قوی چشم، اهل روستای خلق آباد مشهد، ۴۵ساله و مادر دو فرزند بود. وی در ارتباط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
تا لحظه تنظیم این خبر، اعدام این زندانیان توسط مسئولین زندان یا نهادهای ذیربط اعلام نشده است.
آسیه قوی چشم چهارمین زنی است که در سال ۲۰۲۵ میلادی در ایران اعدام می شود.
پیش از او سه زن دیگر در ماه فوریه در زندان های عادل آباد شیراز، پارسیلون خرم آباد و زندان مرکزی ساری اعدام شده بودند.
حداقل ۸۵۰ تن در ۶ماه دوره ریاست جمهوری مسعود پزشکیان در ایران اعدام شده اند.
رکورددار اعدام زنان در جهان
براساس اطلاعات ثبت شده توسط کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران، از سال ۱۳۸۶ تاکنون، حداقل ۲۶۷ زن در ایران اعدام شده اند.
تعداد زنانی که طی سال گذشته در ایران اعدام شدند به شدت افزایش یافت.
زنانی که به دست رژیم ملایان اعدام می شوند اکثرا خود قربانی خشونت خانگی و قوانین تبعیض آمیز خانواده هستند و بسیاری از آنها در دفاع از خود اقدام می کنند.
در سال ۲۰۲۴ حداقل ۳۴ زن در ایران اعدام شدند که ۲۳ تن از آنها از زمان روی کار آمدن پزشکیان بوده است. رژیم آخوندی طی سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۰۰۰ زندانی را اعدام کرد.
مقایسه آماری اعدام زنان در ایران
طی ۸ سال از سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۲۰ حداقل ۱۲۰ زن در ایران اعدام شدند. در این سالها، میانگین سالانه اعدام زنان ۱۵تن بود. به این ترتیب، در سال ۲۰۲۴ که ۳۴ زن اعدام شده اند، تعداد اعدام زنان بیش از دو برابر این میانگین شده و افزایش نگرانکننده ای را نشان می دهد.
از زمان روی کار آمدن رئیسی در سال ۲۰۲۱ تعداد اعدام ها از جمله اعدام زنان رو به افزایش گذاشت و سیر صعودی طی کرد. با مرگ رئيسی در ۱۹ مه ۲۰۲۳ و روی کار آمدن پزشکیان در اوت ۲۰۲۳، این سیر صعودی با شتاب بیشتر ادامه یافت.
بعد از مرگ رئیسی، به طور متوسط در هر ماه ۳.۳ زن اعدام شده اند. پزشکیان در ۱۷مهر ۱۴۰۳ صریحاً از اعدامها دفاع کرد. در صورتی که در ۳۴ ماه دوران ریاست جمهوری رئیسی، با اعدام ۶۳ زن، میانگین اعدام زنان در هر ماه به ۱.۸۵ تن بالغ می شد.
این موضوع بیش از پیش اثبات میکند که فارغ از اینکه چه کسی در ریاستجمهوری رژیم ملایان باشد، حقوق مردم ایران، بهویژه زنان، همچنان پایمال میشود.
