کین توزی خامنهای و قضائیه جلادان نسبت به مجاهدین و خانواده آنها
روز یکشنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ خانم ربابه ماسوری مادر زندانی سیاسی سعید ماسوری، پس از سالها درد و رنج دوری از فرزند دلبندش، بر اثر بیماری درگذشت.
در حالیکه همه زندانیان از حق شرکت در مراسم خاکسپاری و وداع با اعضای خانواده شان برخوردارند، اما به دستور خامنه ای و قضائیه جلادان، زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین، از چنین حقی محروم اند. علیرغم اصرار خانواده، به سعید ماسوری اجازه حضور در مراسم تشییع و تدفین مادرش داده نشد، همچنانکه پیش از این نیز به زندانیان سیاسی غلامحسین کلبی در شیبان اهواز، محمدجواد وفایی ثانی در مشهد، شاهرخ دانشورکار در قزلحصار و مرضیه فارسی در اوین اجازه حضور در مراسم خاکسپاری والدین شان، داده نشد.
مادر ربابه ماسوری که در فراغ سعید به بیماری افسردگی و فراموشی دچار شده بود فقط روزهای چهارشنبه، روز ملاقات با فرزندش را فراموش نمیکرد. یکی از همبندیان سعید نقل کرده است: «در یکی از ملاقاتها بعد از پایان زمان ملاقات، سعید به سمت بند حرکت کرد، مادر هم پشت سر او میخواست وارد زندان شود زندانبان به او گفت: کجا میروید؟ مادر پاسخ داد: «میخواهم با سعیدم باشم. سالهاست که یک دل سیر پسرم را ندیده ام».
مادر ماسوری حتی در آخرین روزهای زندگیش، از دیدار با فرزند دلبندش، محروم ماند.
زندانی سیاسی سعید ماسوری یکی از قدیمی ترین زندانیان سیاسی ایران با ۲۶ سال سابقه زندان بدون حتی یک روز مرخصی استعلاجی متولد ۱۳۴۴ اهل خرم آباد است و در رشته پزشکی تحصیل کرده است. وی در دیماه ۱۳۷۹ در دزفول دستگیر شد. سعید ماسوری در سال ۱۳۸۱ در بیدادگاه ضد انقلاب تهران به اتهام «محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران» به اعدام محکوم شد، حکم وی سپس به حبس ابد کاهش یافت.
درگذشت مادر ربابه ماسوری را به خانواده مقاومت و به همه یاران و بستگانش بخصوص فرزندش سعید ماسوری در زندان قزلحصار تسلیت میگوییم.
