همزمان با صد و بیست وسومین هفته کارزار اعتراضی «سه شنبه های نه به اعدام»، زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان سراسر ایران روز سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ با اعتصاب غذا بار دیگر مخالفت خود را با سیاست اعدام و سرکوب اعلام کردند. این کارزار که به یکی از ماندگارترین حرکت‌های اعتراضی درون زندان‌های کشور تبدیل شده است، با وجود فشارهای امنیتی گسترده همچنان ادامه دارد .
شرکت‌کنندگان در این کارزار اعلام کرده‌اند که با وجود تشدید فشارها، به اعتراض خود علیه صدور و اجرای احکام اعدام ادامه خواهند داد. در هفته‌های اخیر، مسئولان زندان‌ها و نهادهای امنیتی با احضار، تهدید، اعمال محدودیت‌های انضباطی و محروم کردن زندانیان از جمله زنان زندانی سیاسی از حقوق اولیه، تلاش کرده‌اند از گسترش این حرکت اعتراضی جلوگیری کنند.
فشار بر زنان زندانی سیاسی زندان اوین
از جمله زندانیان حاضر در این کارزار،زنان زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین هستند که هر سه‌شنبه در اعتراض به اعدام‌ها شعار سر می‌دهند. این زندانیان به دلیل مشارکت در اعتراضات، از سوی مسئولان زندان با ممنوعیت ملاقات و محرومیت از تماس تلفنی با خانواده‌های خود مواجه شده‌اند.
چرا شمار زندانیان سیاسی در معرض اعدام رو به افزایش است؟
در بیانیه هفته ۱۲۳ کارزار سه شنبه های نه به اعدام آمده است که حاکمیت در شرایط بحرانی و ناآرامی‌های اجتماعی، تلاش می‌کند با افزایش سرکوب، ایجاد فضای رعب و گسترش مجازات اعدام از شکل‌گیری اعتراضات گسترده جلوگیری کند. امضاکنندگان این بیانیه تأکید کرده‌اند که اعدام راه حلی برای بحران‌های موجود نیست، بلکه ابزاری برای ایجاد ترس در جامعه به شمار می‌رود.
این بیانیه همچنین نسبت به افزایش شمار زندانیان سیاسی در معرض اعدام هشدار داده است.
قابل ذکر است که حکم اعدام زهرا طبری،زن زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، بار دیگر تأیید شده است.
