در یکصد و بیستمین هفته کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان سراسر ایران روز سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، با وجود تشدید فشارهای امنیتی و محدودیت‌های فزاینده، بار دیگر دست به اعتصاب غذا زدند. ادامه این اعتراضات در حالی صورت می‌گیرد که مقام‌های زندان‌ها طی هفته‌های اخیر تلاش کرده‌اند با تهدید، اعمال مجازات‌های انضباطی و افزایش محدودیت‌ها، مانع تداوم مشارکت زندانیان به خصوص زنان زندانی سیاسی در این کارزار شوند.
گزارش‌های منتشرشده از زندان اوین نشان می‌دهد فشارها علیه زنان زندانی سیاسی به شکل چشمگیری افزایش یافته است. بر اساس این گزارش‌ها، زهرا صفایی، فروغ تقی‌پور، مرضیه فارسی، الهه فولادی، ارغوان فلاحی، شیوا اسماعیلی و گلرخ ایرایی که پیش‌تر به دلیل شرکت در کارزار «سه شنبه‌های نه به اعدام» به سه هفته محرومیت از ملاقات محکوم شده بودند، پس از حضور دوباره در این اعتراضات، با سه هفته محرومیت مضاعف روبه‌رو شده‌اند.
هم‌زمان ده‌ها زندانی دیگر نیز صرفاً به دلیل حضور در حیاط بند یا مشاهده مراسم اعتراضی زندانیان در سه‌شنبه‌های نه به اعدام، با برخوردهای انضباطی و محدودیت‌های جدید مواجه شده‌اند.
در بخشی از بیانیه کارزار «سه شنبه‌های نه به اعدام» با اشاره به تشدید فضای امنیتی پس از آغاز جنگ، آمده است که رژیم ایران در سایه شرایط جنگی، سرکوب گسترده جامعه و مخالفان سیاسی را افزایش داده است. در این بیانیه تأکید شده که از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌کم ۲۳ زندانی سیاسی و امنیتی اعدام شده‌اند.
بیانیه همچنین به ادامه فشار بر خانواده‌های اعدام‌شدگان اشاره کرده و می‌افزاید که پیکر شماری از زندانیان سیاسی اعدام‌شده، از جمله وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر، با گذشت ۴۰ روز همچنان به خانواده‌های آنان تحویل داده نشده است.
