روز شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ (۲۱ فوریه ۲۰۲۶)، در آستانه ۸ مارس، روز جهانی زن، کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران میزبان یک کنفرانس بین المللی با عنوان «رهبری زنان، ضرورت یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک» در پاریس بود. در این کنفرانس که با حضور زنان قانون‌گذار، دانشگاهیان ، متفکران و شخصیت های برجسته سیاسی برگزار شد، سخنرانان بر مسئله مشارکت سیاسی و رهبری زنان به عنوان عنصر تعیین کننده در یک جامعه دموکراتیک انگشت گذاشتند.
در این کنفرانس هلن گودمن، نماینده سابق مجلس عوام انگلیس،معاون پارلمانی وزیردر وزارت جوامع، وزیر سایه امور اروپا، حضور داشت و سخنرانی کرد. مشروح سخنرانی در زیر آمده است:
هلن گودمن: زنان ایران در دموکراسی نوین، حقوق برابر و نقش کامل در رهبری خواهند داشت
خواهران عزیز، هرچه بیشتر از زبان زنان ایرانی می‌شنویم، سخن گفتن در این جمع برای من دشوارتر می‌شود. اما معتقدم پس از قیام ژانویه، برای هر کسی که به رسانه‌های آزاد دسترسی دارد، نادیده گرفتن سرکوب وحشیانه این رژیم واقعاً غیرممکن بود. خشونتی که علیه معترضان بی‌دفاع اعمال شد و تلاشی که برای پنهان کردن آن از طریق قطع اینترنت صورت گرفت، نشان‌دهنده رژیمی است که فاقد هرگونه پایگاه مردمی و مشروعیت دموکراتیک بوده و با استیصال به قدرت چنگ زده است.
همین حالا یکی از حاضران در این سالن به من گفت که در اینترنت دیده است که آخرین آمار تخمینی کشته شدگان به ۳۲ هزار نفر می‌رسد. ما گزارش‌های مستقلی از یورش سربازان به بیمارستان‌ها و منازل، تیراندازی، بازداشت و شکنجه دریافت کرده‌ایم. حتی همین هفته، بی‌بی‌سی فیلمی از سوگواران در یک آرامستان پخش کرد که نشان می‌داد وقتی آن‌ها شروع به شعار دادن کردند، همان‌طور که پیش‌تر توصیف شد، سربازان به سویشان تیراندازی کردند.
اما پاسخ جامعه بین‌المللی چه بوده است؟ در حالی که ما در اینجا گرد هم آمده‌ایم، شاهد انبوهی گسترده از تسلیحات و تهدید به استفاده از نیروی نظامی هستیم و رژیم نیز به همین شیوه پاسخ می‌دهد. اما پوشش رسانه‌ای در دنیای آزاد صرفاً بر سیاست‌های خارجی ایران متمرکز شده است: گسترش برنامه‌های هسته‌ای و حمایت از حوثی‌ها، حماس و حزب‌الله. مسلماً رژیم نباید تروریسم خود را صادر کند و نباید باعث بی‌ثباتی منطقه شود. اما خواست مردم ایران بسیار فراتر از پایان دادن به برنامه هسته‌ای است. آنچه آن‌ها می‌خواهند، تغییر رژیم است، و نه فقط سقوط حکومت مذهبی، بلکه پایان دادن بر تداوم استبداد خاندان پهلوی.
در سال ۱۹۸۰، من در کنفرانس زنان سازمان ملل در کپنهاگ شرکت کردم. در آنجا با زنانی ملاقات کردم، مانند بانویی که هم‌اکنون سخنانش را شنیدیم، که در انقلاب ۱۳۵۷ نقش داشتند. آن‌ها به نقشی که در آن سال ایفا کرده بودند، واقعاً افتخار می‌کردند. کاملاً روشن است که ایران نباید به عقب بازگردد، بلکه باید رو به جلو حرکت کند. مشارکت قهرمانانه زنان در مقاومت، اگر شک و تردیدی هم وجود داشت، ثابت کرد که آن‌ها باید نقشی برابر در ایران دموکراتیک آینده داشته باشند. و خانم رجوی نشان داده‌اند که طرح ۱۰ ماده‌ای ایشان، راهگشای مسیر آینده است.
سایر کشورها برای حمایت از جنبشِ تغییر چه کاری می‌توانند انجام دهند؟ متأسفانه من دیگر عضو پارلمان نیستم، اما پیام شما را دریافت کردم. من این را مأموریت خود می‌دانم که با این پیام به لندن بازگردم که دولت بریتانیا باید سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار دهد، چرا که این سپاه پاسداران است که ستون‌های این رژیم هولناک، خشن و ویرانگر را نگه داشته است.
بنابراین در آستانه روز جهانی زن، باید به جهان یادآوری کنیم که در ایران دموکراتیک نوین، زنان سهم کاملی در رهبری کشور خواهند داشت، از حقوق کاملاً برابر در برابر قانون برخوردار خواهند بود و نقشی تمام‌عیار در دموکراسی ایفا خواهند کرد. زنان ایران، ما به شما درود می‌فرستیم. ما به پایداری، آرمان‌خواهی و شجاعت شما درود می‌فرستیم. سپاسگزارم.
